Het Beeld

In de mediaoorlog tussen de verdedigers van de reputatie van Mabel Wisse Smit aan de ene kant en Peter R. de Vries, misdaadjournalist, aan de andere werd er gisteren weer flink op los geschoten. De laatste kwam in zijn eigen programma met redelijk overtuigende weerleggingen van recente getuigenverklaringen à décharge. Telefonisch vanuit Chili hield Klaas Bruinsma's voormalige lijfwacht Charlie da Silva voet bij stuk, en scoorde vooral punten tegen De Dikke Trui. Zo noemden hij en Bruinsma Jochem Visser, de schipper van het door de misdaadkoning gesponsorde racejacht Amsterdamned. Visser gooide de hoorn op de haak, toen De Vries hem wilde confronteren met nieuwe uitlatingen van Da Silva, die de schipper beweerd had in het geheel niet te kennen. Een nieuw element, waar we de komende dagen veel meer over zullen horen, is De Vries' beschuldiging dat de RVD vertrouwelijke correspondentie met hem gelekt heeft naar politici. De vragenlijst van De Vries aan de RVD ging ook in op de relatie tussen Bruinsma en Mabels overleden stiefvader, Rabo-topbankier Peter Wisse Smit. Die kwestie had De Vries wegens gebrek aan bewijs buiten de vorige uitzending willen houden, zegt hij, ook al meldde Bruinsma's boekhouder S. vorige week on the record dat de vader wellicht Bruinsma langer kende dan de dochter. De Telegraaf citeerde toch uit de RVD-correspondentie, naar De Vries beweert na ontvangst van een kopie `uit het parlement'.

De hulptroepen van Mabel maakten gisteren op tv geen sterke indruk. Een Italiaanse Europarlementariër, een van de ondertekenaars van een internationale verdedigingsbrief, gaf in Nova blijk de kern van de zaak niet goed te hebben begrepen. En Mabels boezemvriendin, multinationaal liefdadigheidsondernemer Willemijn Verloop, onthulde bij Oog in oog aan Astrid Joosten dat de prinses in spe verkeerd was geadviseerd, namelijk om vooral haar mond te houden. Geadviseerd door wie? Daarop moest Verloop het antwoord schuldig blijven. De inzamelingsactie van Verloops instelling War Child was al evenmin gebaat bij haar bekentenis dat de ontgroening bij het Leidse studentencorps haar mede had geïnspireerd zich in te zetten voor slachtoffers van oorlogsgeweld.

De echte winnaars waren gisteren de kijkers naar de Belgische zender Canvas. Daar was ter gelegenheid van de 25ste sterfdag van Jacques Brel in de serie Histories een fraai televisieportret te zien over de Vlaamse wortels van de zanger. In Brel le Flamand van Isabelle Schepens en Katherine Schmelzer werd een oud conflict opgediept. Het liedje Les flamingants bezorgde Brel in 1977 bij Vlaamse nationalisten de reputatie van `vuile smerige franskiljon'. Maar Brel, afkomstig uit een Franstalig Vlaams milieu, had besloten een Vlaming te zijn, nadat hij in Frankrijk ontdekt had zeker niet Frans te wezen. De schuld van de ophef legde Brel bij `die klotepers', zoals bekend wel vaker de aanstichter van karaktermoord. Het verschil tussen Brel en de Mabels van nu is dat de zanger het meest van alles bang was om een gegoede burger te worden.