Gratis advocaat 2

Is het `done' of niet wanneer een letselschadeadvocaat zijn of haar diensten aan slachtoffers aanbiedt op basis van no cure no pay? `Not done' zeg ik wanneer bij een ongeval de tegenpartij zeker of zo goed als zeker voor de letselschade zal moeten opdraaien. In Nederland is die tegenpartij dan meestal een verzekeringsmaatschappij en in de wet is geregeld dat de kosten van de advocaat van het slachtoffer (op `urenbasis') moeten worden betaald door die aansprakelijke verzekeraar.

Zou in díe zaken de letselschadeadvocaat op basis van no cure no pay werken dan is, zeker wanneer mensen ernstig letsel hebben opgelopen (en veel schade lijden), het honorarium dat de letselschadeadvocaat eenvoudig opstrijkt in ieder geval binnen de Nederlandse context absurd hoog. Niets menselijks is de advocatuur vreemd maar een jacht op slachtoffers met forse claims lijkt mij zeker niet wenselijk.

Een redelijke no cure no pay-conditie (hiermee doel ik op de hoogte van het door het slachtoffer aan zijn advocaat af te dragen percentage) is `fair' maar enkel op voorwaarde dat het ongewis is of de letselschade op een derde kan worden verhaald. Blijkt de schade van het slachtoffer uiteindelijk niet verhaalbaar dan kan in dat geval ook de letselschadeadvocaat fluiten naar zijn honorarium. Eerlijk is eerlijk.

De kans op een succesvolle verhaalsactie zal meestal beter kunnen worden beoordeeld door de letselschadeadvocaat, de deskundige, dan door het slachtoffer. Oprechtheid over de inschatting van de `kans van slagen' is dan toch wel het minste dat het slachtoffer mag verlangen van zijn advocaat.