Overigens krijgen we nog 225 mln

,,Hoe gaat het (Stabiliteitspact) in zijn werk? Stel dat Frankrijk een excessief tekort heeft en er niets aan doet. Op een gegeven moment moet het land geld gaan deponeren op een deposito, als straf. Ziet u België op dat punt tegen Frankrijk stemmen? Ziet u de Franse regering aan de bevolking uitleggen dat er miljarden francs op een Europese rekening moeten worden gestort, die het tekort alleen maar vergroten, omdat het moet van `Frankfurt'?''

Wie zei dit ook alweer, en wanneer?

Gisteren was een veelbetekenende dag voor de muntunie. Frankrijk wist de ecofin-raad van ministers van Financiën ervan te overtuigen dat het per 2005 zal beginnen met het terugdringen van zijn begrotingstekort.

Daarmee is de weg vrij voor een tekort van meer dan 3 procent in 2002, 2003 én 2004. Dat is een scenario dat volgens de oorspronkelijke bedoeling van het Stabiliteitspact geheid had moeten leiden tot: allereerst een reprimande en aanbeveling van de Europese Commissie om het tekort terug te dringen, zodra in 2002 bleek dat het de norm van 3 procent zou overschrijden. Daarna, toen het tekort niet werd teruggedrongen, een storting van 0,2 procentpunt (vaste post) plus 0,1 procentpunt (variabele post) van het Franse bruto binnenlands product (bbp) op een Europese rekening. En vervolgens, nu blijkt dat het tekort nog steeds niet wordt teruggedrongen, het omzetten van deze storting in een boete, die ten goede komt aan de EU als geheel. Gezien de omvang van het Franse bbp gaat het om zo'n 4,5 miljard euro. Als de poet naar rato was verdeeld, zou Nederland er straks indirect 225 miljoen beter van zijn geworden.

Maar het gebeurt niet. Frits Bolkestein, destijds VVD-fractie-voorzitter in de Tweede Kamer, voorspelde het al. Het citaat in de eerste alinea is van hem, uit deze krant van 11 februari 1997.

Anno 2003 heeft Frankrijk inderdaad een excessief tekort en doet er niets aan. België laat als een van de weinige van de kleine landen inderdaad geen kritiek horen. En alle andere landen stemmen, opgelucht of knarsentandend, in met de vage Franse belofte voor beterschap. De Fransen storten inderdaad geen miljarden op een Europese rekening.

Bolkestein ziet nu als Europees commissaris in Brussel zijn Haagse gelijk van destijds bevestigd. Maar het paarse kabinet, de VVD incluis, accepteerde toen toch de politieke onvermijdelijkheid van de komst van de euro. De Europese Commissie, Bolkestein incluis, is nu formeel gedwongen de procedures tegen Frankrijk voort te zetten. Maar de Raad zal anders beslissen. Het straffeloos voeren van een excessief begrotingstekort is gisteren een politiek feit geworden.