Een mensenhart verstopt de wc van een hotelkamer

Een man wordt wakker in een hotelkamer. Hij ligt in een bad vol ijs. Hij weet niet hoe hij daar terecht is gekomen. Op een papiertje leest hij: `Als u wilt overleven, bel dan 911'. De man is in het hotel gedrogeerd en geopereerd. Zijn nier is gestolen. Dit verhaal is niet de plot van Dirty Pretty Things, maar een broodje aap, een bekende stadslegende. Het lijkt wel op de plot van Dirty Pretty Things, een film van Stephen Frears, die eerder onder veel meer High Fidelity en My Beautiful Laundrette maakte.

De film speelt zich af in Londen, maar veel Engelsen zie je er niet in. Hoofdpersoon van Dirty Pretty Things is Okwe, een jonge Nigeriaan die overdag in een minicab rijdt en 's nachts portier is van een hotel. In Lagos was hij dokter. Tussen het werk door slaapt hij wel eens op de bank van kamermeisje Senay, een Turkse die ook illegaal in Londen is en eigenlijk naar New York wil. Af en toe speelt hij schaak met een Chinese asielzoeker, die een baantje heeft in het mortuarium van een ziekenhuis.

In de wc-pot van een hotelkamer vindt Okwe op een nacht een hart, een menselijk hart. Het is dit hart dat het broodje aap in gang zet. Maar is het wel een broodje aap? Frears filmt het zo dat je in ieder geval graag wilt geloven dat er in Londense hotels in organen wordt gehandeld. Spanning en sensatie en dat ook nog eens met een politieke lading. De organen worden geruild voor paspoorten. De donors weten wat ze doen.

Dirty Pretty Things is een film die niet makkelijk in één genre is onder te brengen. Sommige mensen noemen het een melodrama, anderen een thriller. Frears noemt het zelf een `gothic horrorstory'. Velen vinden dat zo'n frivole behandeling van vluchtelingen en illegalen eigenlijk ongepast is. Maar sprookjes zijn niet voorbehouden aan de bourgeoisie.

Het minst geloofwaardig in Dirty Pretty Things is nog wel de hoofdpersoon. Okwe is zo goed, zo onberispelijk, dat het bijna absurd is. Dat het Okwe lukt toch zo te zijn, komt vooral door het spel van Chiwetel Ejiofor, die de benepen veroordeling van zo'n goedbloed overstijgt. Dat lukt niet bij Senay, die gespeeld wordt door Audrey Tatou. Frears castte haar voor hij Amélie had gezien. Het melodrama rondom Senay is ook saaier. Meisjes die hun baas moeten afzuigen, het lijkt wel alsof Frears opeens in steno filmt.

Zo goed als Okwe en Senay zijn, zo slecht is Londen. Chris Menges filmde het als een nachtmerrie, waarin geen enkele kleur helder is, waarin het altijd schemert. Okwe houdt tegen het einde van de film een speech. Namens alle illegalen in Londen. `We're the people you don't see. We drive your cabs and clean your rooms and suck your dicks.' Hun wraak is zoet in Dirty Pretty Things. Het broodje aap heeft zijn beste decor gevonden.

Dirty Pretty Things. Regie: Stephen Frears. Met: Chiwetel Ejiofor, Audrey Tatou, Sergi Lopez. In 8 bioscopen.