Met elkaar afspreken

De wereld van het onderwijs bestaat uit vele werkelijkheden. In de rubriek uit de schoolgeklapt wordt de blik gericht op kleine maar belangrijke aspecten van het schoolbestaan. Vandaag: afspraakjes op het schoolplein.

TWEE BLONDE meisjes in K3 t-shirts huppelen arm in arm het schoolplein op. ``Mam, mogen wij afspreken?'' Stapte je vroeger de voordeur uit om op straat met je vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt te gaan spelen, vandaag de dag worden er voor dat spelen vaak heuse afspraakjes gemaakt. Tim en Megan uit groep 5 van basisschool De Bombardon in Etten-Leur leggen uit hoe dat in zijn werk gaat. ``'s Morgens spreek je met iemand af om samen te gaan spelen. Tussen de middag haalt je moeder je op en dan vraag je of het mag. En dan beslissen we bij wie.''

In groep 8 zijn de leerlingen al wat zelfstandiger en pakken ze zelf de fiets om naar vriendjes en vriendinnetjes te gaan. Toestemming van vader, moeder of oppas is dan niet altijd meer nodig. ``Ik mag altijd wel iemand meenemen'', zegt Gerben. In groep 8 worden ook op professionele wijze afspraakjes gemaakt: per telefoon of, heel eigentijds, via MSN. Want bijna alle kinderen hebben thuis internet. Zoals Serena: ``Wij maken via MSN afspraakjes om samen te gaan zwemmen ofzo. Doordeweeks en in het weekend.''

Sommige kinderen mogen iedere dag afspreken, anderen mogen dat van hun ouders maar een aantal keer per week. In groep 8 mag Kübra drie keer per week afspreken. ``Op de andere twee dagen moet ik thuis nuttige dingen doen. Bijvoorbeeld lezen.'' En dan zijn er ook kinderen die wel mogen, maar geen tijd hebben - geheel in de geest van de SIRE-reclame over kinderen met volle agenda's. Zoals Valerie die op taekwondo, ballet, kunstschaatsen en tekenen zit. En ook nog huiswerk moet maken. ``Dus ik spreek maar één keer per maand af. Maar dat vind ik niet erg, want ik vind al die andere dingen ook heel leuk.'' Dat geldt ook voor Guy die liever gaat skaten of gitaar spelen, tennissen of hutten bouwen in het bos. Maar hij heeft weer broers met wie hij kan spelen.

Ook het aantal vriendjes waarmee de kinderen mogen thuis komen varieert. In groep 8 mag Gerben alleen met drie vriendjes afspreken als ze buiten gaan spelen, anders mogen er één of twee meekomen. Vicky mag als enige zoveel kinderen meenemen als ze wil. In groep 5 mag Barbara altijd maar met één vriendinnetje afspreken. ``Omdat mama weet dat ik rommel maak en ik geen zin heb om mijn kamer op te ruimen.''

Zowel in groep 5 als in groep 8 mogen jongens en meisjes nog samen spelen. Dat is niet stom, vinden de leerlingen. Maar er zijn er natuurlijk altijd die daar anders over denken. Zoals Tim uit groep 5, die nóóit met meisjes zal afspreken. Op de vraag waarom niet haalt hij als teken van diep afgrijzen zijn neus op en rolt hij met zijn ogen.

De hedendaagse afspreekcultuur blijkt ouders een handig opvoedkundig instrument in handen te geven. Oftewel: stout geweest? Niet afspreken! Voor een dag, een week, of zelfs een maand bij een heel ernstig vergrijp, zo vertelt Bas in groep 5: ``Toen ik mijn broertje de hersenpan had ingeslagen mocht ik een maand niet afspreken. Maar die straf heb ik pas één keer gehad.'' Jeroen mocht twee dagen niet afspreken toen hij een keer twee uur te laat thuiskwam. Loes mag een week niet afspreken als ze brutaal is en Melissa als ze haar kamer niet opruimt. Joyce uit groep 8 mag een paar dagen niet afspreken als ze ruzie maakt met haar zusje. ``Dat vind ik niet eerlijk. Ik zou liever klusjes doen. Of strafwerk maken.'' Want niet mogen afspreken is voor alle kinderen ``best wel een erge straf''.