Journalistiek 1

`De krant moet eigenwijzer worden' zegt Warna Oosterbaan (NRC Handelsblad, 11 september).

Ik ben het daar hartgrondig mee eens. Hij noemt drie problematische aspecten waar de professionele journalistiek nog geen antwoord op heeft gevonden: de berichtgeving van de journalist is niet waardevrij, de distantie naar de lezers en de oriëntatie op zichzelf nemen toe. Ik ben zo vrij er één aspect bij te voegen: Het niet altijd willen verantwoorden welke effecten de berichten op de lezer hebben.

Een voorbeeld is de lezersbrief op dezelfde pagina als het artikel van Oosterbaan: `Weg met plaatjescultuur' en het antwoord van uw hoofdredacteur: `De krant past zich aan de lezer aan, maar blijft qua inhoud het tegenwicht vormen waar behoeft aan is'. Geen aandacht voor het effect

Een ander voorbeeld: `Frankrijk komt Zalm tegemoet' op de voorpagina (13 september). Nou, denk ik dan, Zalm heeft dat mooi voorelkaar gekregen.

Als ik dan in Le Monde over dit onderwerp lees, dan komt de naam Zalm niet voor. Een woordvoerder van het ministerie van Financiën van Nederland wordt opgevoerd als degene die ook bezwaar maakt tegen het grote tekort van Frankrijk. Dat is een ander beeld.

Om terug te komen op het artikel van Oosterbaan: in de selectie van het nieuws spelen de opvattingen van journalisten nog steeds een rol.

Waar ik voor wil pleiten is dat bij deze krant meer journalisten de `oude Europa'-koers als uitgangspunt voor hun berichten kiezen in plaats van de `Atlantische'. Het effect is misschien dat in Nederland meer op Frankrijk en Duitsland wordt gekoerst en dat daarmee de verdeeldheid in Nederland over het buitenlandbeleid afneemt. Dat komt ook meer tegemoet aan mijn opvattingen als lezer en dat wil uw hoofdredacteur toch?