`Cantat vermoordde mijn dochter Marie'

,,Hij was groot en sterk, je moordenaar, en jij klein en frêle. (...) Hij wilde je wegvagen, zodat niemand je ooit nog zou zien.''

Het is vanaf de eerste pagina van het boek Ma fille, Marie (Mijn dochter, Marie) duidelijk wat de Franse cineaste Nadine Trintignant voor ogen staat: een proces voeren met gegarandeerde veroordeling tegen de zanger Bertrand Cantat. Naar alle waarschijnlijkheid maakte deze twee maanden geleden tijdens een ruzie inderdaad met brute kracht een einde aan het leven van Marie Trintignant, gevierd actrice. Cantat zit vast in Vilnius, de hoofdstad van Litouwen, waar moeder Nadine opnames maakte voor een televisiefilm met in de hoofdrol haar dochter en waar de tragische gebeurtenis plaatshad.

Trintignants `schreeuw van liefde voor haar dochter' kwam begin deze week uit, in een ongekend grote oplage van 140.000 exemplaren. De advocaat van Cantat ziet er, net als de schrijfster zelf, ook een 'schreeuw van haat' in ten aanzien van de vermoedelijke moordenaar van Marie. Die wacht op berechting in Vilnius en is, ofschoon hij zijn schuld niet ontkent, in principe onschuldig tot zijn schuld bewezen. Dat rechtsprincipe schendt Nadine Trintignant volgens Cantats advocaat en daarom eist hij morgen in een kort geding dat de huidige oplage wordt teruggehaald en dat het woord `moordenaar', dat meer dan honderd keer valt in het 167 pagina's tellende boek, geschrapt wordt.

Probleem is wellicht dat Nadine Trintignant in haar boek, dat de vorm heeft van een brief aan haar dochter, niet één keer de naam van Bertrand Cantat laat vallen. Dat hoefde ook niet: behalve dat het geval reusachtige media-belangstelling heeft gehad, is Cantat zelf ook beroemd, als leadzanger van de rockgroep Noir Désir. Trintignant verbergt intussen niet haar bedoelingen. In een interview met het blad Elle heeft ze gezegd zeer te hopen met haar boek het proces te beïnvloeden.

Zonder bewijs te leveren schrijft zij ervan ,,overtuigd'' te zijn dat haar dochter al eerder mishandeld was door de zanger, over wie ze ,,pas erna [hoorde] dat hij gewelddadig was (...), al eerder vrouwen het ziekenhuis in had geslagen''.