Het nieuws van 2 oktober 2003

VOORKEUR REGIO

ALKMAAR

Hans Teeuwen 's Lands grootste cabaretier Hans Teeuwen – altijd uitverkocht – is alweer een tijd aan het toeren met zijn nieuwe programma Industry of Love, maar hij durft nog steeds niet in première te gaan. In zijn persbericht geeft hij alvast zelf een recensie: ,,Hans Teeuwen is duidelijk over zijn hoogtepunt heen. Zijn nieuwe programma is een slappe potpourri van laffe verhalen en duffe liedjes. Inhoudelijk ademt Industry of love een smeuïg soort leegte uit. Onderwerpen als mondverzorging, uien en de drooglegging zijn op zichzelf al passé, maar Teeuwens aanpak is zo mogelijk nog ouderwetser.''

2-4 okt De Vest, Canadaplein 2. Inl 072 512 7344 of www.theaterdevest.nl

ALMERE

De Varkensfabriek Mohammed Azaay en Karim el Geunnouni spelen in De Varkensfabriek twee Marokkaanse vrienden die in een worstenfabriek werken. In het weekeinde zoeken ze in de discotheken naar de vrouw van hun leven. Vet en grappig is de scène waarin een moslimarbeider een schaap penetreert, terwijl zijn Hollandse collega meer op varkens valt. Griezelig is de scène waarin de moslimjongens hun weinig verheffende ideeën over de vrouw uiteenzetten. De tekst van Victor Meijer is deels gebaseerd op de belevenissen van de spelers. Inl. 020 626 6866 of www.cosmictheater.nl

7 okt Almere De Roestbak, Metropolestraat 11. Inl 036 533 9400 of www.almeerse-theaters.nl

AMSTELVEEN

Onze jeugd In Onze jeugd maken drie tv-sterren hun toneeldebuut: Katja Schuurman, Johnny de Mol en Teun Kuilboer. De Londense toneelhit van Kenneth Lonergan is slap, moralistisch en sentimenteel, maar de drie soapies spelen verrassend goed. Schuurman maakt geloofwaardig werk van een onvolwassen meisje, dat oprecht probeert volwassen te denken. Tegenover haar is Johnny de Mol de lefgozer die wel raad weet met zijn gespierde woordenschat (,,stomme kutmongool!''). Teun Kuilboer heeft een wat huilerige rol, maar zit dicht op de puberende jongen die hij moet zijn. Alle drie zijn ze de soaps ontstegen. Dat ze hun slappe teksten zo veel kleur geven, is ook de verdienste van regisseur Peter de Baan.

4 Okt, Schouwburg, Stadsplein 100. Inl 020 5475175 of www.onzejeugd.nl

HAARLEM

David Bade De installatie Uw Kenmerk die David Bade inrichtte op de zolderetage van De Hallen bestaat uit een overweldigende hoeveelheid tekeningen, schilderijen, assemblages en beelden. Het werk heeft het karakter van een visueel dagboek, met persoonlijke observaties, anekdotes en commentaren op de toestand in de wereld. Bades tekenstijl is brutaal, vol karikaturale overdrijvingen en flauwe grappen. Zijn beelden zijn losjes in elkaar gezet met behulp van purschuim, karton en oude troep. Maar samen levert het een overdonderend geheel op.

David Bade: Uw Kenmerk. De Hallen, Grote Markt 16. T/m 2 nov, di t/m za 11-17u, zo 12-17u.

JC Superman

Eerst was hij een hippie, toen een Palestijn, nu blijkt hij een Fries te zijn: Jezus Christus. Suver Nuver maakt van diens lijdensverhaal een echte Nederlandse soul-opera, gebaseerd op Jesus Christ Superstar. De mimegroep belooft een opensplijtende zee, water dat in wijn verandert en over-het-waterloperij. Met hun vorige stuk over Jezus, De aankondiging, riep de groep begin dit jaar de toorn op van de Friese SGP en de Christenunie. Net als in dat stuk vermengt Suver Nuver het evangelie met een familiedrama.

T/m 4 okt. Toneelschuur, Lange Begijnestraat 9. Inl 023 517 3900 of www.toneelschuur.nl.

LEIDEN

VOORKEUR THEATER

De meid

Olga Zuiderhoek en Ria Eimers speelden twee jaar geleden op kleine schaal De meid, een `komedie van haat' van Herman Heijermans uit 1905. Nu hernemen zij het stuk als lunchvoorstelling in het Amsterdamse Bellevue theater. Daarna gaan ze op tournee, samen met De kwelling, een eenakter die Heijermans in 1906 in deze krant publiceerde. Doorgaans onderdrukken de heren de arbeiders in het werk van Herman Heijermans. Maar in De meid is het een dienstmeid die haar mevrouw onder de duim heeft. Door subtiele chantage kan ze haar werk verwaarlozen, brutaal zijn en een gulle greep doen in secretaire en drankkast. De omgekeerde machtsverhouding is uiteraard slechts tijdelijk en kan nooit echt zijn. Dat laat Heijermans zien door de meid wat kinderlijk van haar macht te laten profiteren. In het treiteren van mevrouw is ze erg goed, maar in het genieten van de weelde is ze wat schrokkerig, als een kind dat in de snoepberg is gevallen. Het slot is wat teleurstellend, de interessante psychologische oorlogsvoering wordt ineens een eenvoudig op te lossen geldkwestie. De rol van de meid gebruikt Heijermans om eens flink uit te pakken, wat vette grofheden, snerpende uithalen en lomp gedrag betreft. Zuiderhoek is de aangewezen persoon om dit dankbaar te benutten. Ria Eimers is sterk als mevrouw in het nauw. Ze is tragisch, maar toch vooral een verwende huilebalk, waardoor de sympathie van de toeschouwer bij dat kreng van een meid blijft.

T/m 12 okt Amsterdam, Bellevue. Tournee t/m 3 febr. Inl 020-6750966

VOORKEUR BEELDENDE KUNST

Benjamin Brecknell Turner

De foto's van Benjamin Brecknell Turner (1815-1894) zijn oud en kwetsbaar en kunnen alleen nog schemerlicht verdragen. Wie in Huis Marseille de zaal binnenkomt waar vijftig werken uit Turners persoonlijk album Photographic Views from Nature 1852-54 worden getoond, komt in het donker terecht. De gordijnen zijn dicht. Pas als je ogen aan de duisternis zijn gewend, doemen langzaam de beelden op. Omdat vergrotingen in het midden van de negentiende eeuw nog niet mogelijk waren, hebben alle afdrukken hetzelfde formaat als de negatieven, 30 x 40 cm. Het halfduister en de sepiabeelden in gelijke, donkere lijsten maken een bezoek aan deze tentoonstelling tot een gebeurtenis passend bij de Victoriaanse tijd. Het formaat van de negatieven was ook bepalend voor de omvang van de statiefcamera waarmee Turner, met paard en wagen, door het Engelse landschap trok. Vooral de streek rond Bredicort in Worcestershire, midden-Engeland heeft hij met zijn opnamen gedocumenteerd. Boerenhoeven met afhangende rietkappen, vakwerkhuisjes onder hoge schoorstenen, middeleeuwse schuren en plaggenhutten. De terreinen waarop de schilderachtige bouwsels organisch lijken gegroeid, zijn overwoekerd met bergen stro, struikgewas en takkenbossen. Nergens is een mens te zien. De bomen op de foto's van Turner komen regelrecht uit oude griezelverhalen. Knotwilgen als monsterlijke stekelvarkens en voorhistorische exemplaren die, kaal en knoestig, tot in hun fijnste vertakkingen lijden aan die typisch Engelse ziekte die jicht heet. Ook toen al glazen negatieven werden toegepast bleef Turner trouw aan het papier. De structuur van het papier liet hij doorwerken in de afdruk zodat de nauwgezette, naturalistische beelden eerder door een graficus lijken te zijn gemaakt dan door een fotograaf. Huis Marseille laat ook een kleine selectie zien van foto's die hij op een expeditie in 1857 in Amsterdam maakte.

De Keizersgracht met Felix Meritis, de Keizersgracht bij de Amstel. Turners bezweringsvermogen blijkt ook uit de video die de Britse kunstenaar Christopher Meigh-Andrews in opdracht van Huis Marseille maakte.

Benjamin Brecknell Turner, Naar waarheid gefotografeerd. Vroege foto's van Amsterdam en het Engelse landschap t/m 23 nov in Huis Marseille, Keizersgracht 401, A'dam,Di-zo11-17u