Sorry hoor

Amsterdam Arena, maandag 22 september 18.00 uur. Ik bel naar huis. Mijn zestienjarige dochter neemt op. Ik vertel dat wij om 14.00 uur binnen de hekken van het stadion waren. Dat we een plek hebben bemachtigd op acht meter van het podium om nu eindelijk eens de Stones van dichtbij te kunnen zien. Dat het dak dicht is en de sfeer niet stuk kan. Ik vraag hoe het thuis is.

Zij antwoordt: ,,Sorry mam, maar wat heb je een afschuwelijke vloerbedekking uitgezocht voor de keuken. Ik wist niet dat jij zo'n vreselijke smaak had. Het zeil is gelegd en het is zo erg, dat ik mijn vriendinnen niet eens meer mee naar huis durf te nemen. Sorry hoor, maar ik moest het even kwijt. Nog een fijne avond mam!''