Column

Zaanse Schrans

Bij ons thuis is het hommeles. Geen huwelijksperikelen, maar gedoe tussen ons en onze werkster mevrouw Verwey-Jonker. Zij maakt ons huis al jaren schoon. We zijn eerlijk gezegd niet echt tevreden. Maar ik mag haar werk niet controleren. Dat wil ze niet. Dat doet ze zelf en voor die controlebeurt wil ze ook nog eens betaald worden. Ze is overigens zelf erg content. Ze heeft haar beste vriendin Karin Adelmund meegenomen. En die vindt ook dat het goed schoon is. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat Karin als vriendin niet objectief is, maar nu betichten de dames mij ervan dat ik hun integriteit in twijfel trek.

Mevrouw Verwey-Jonker vindt dat ze goed opruimt. Ik vind zelfs dat ze te goed opruimt. Als columnist bewaar ik graag kranten, zodat ik nog eens iets kan nakijken. Bijvoorbeeld een foto van allerlei heel trieste Concertgebouwgangers, die vorig weekend Last Night of the Proms nadeden. Grote mensen met beschilderde wangen, een Brits vlaggetje in de hand en een plastic bolhoedje op hun hoofd. Wat een droefheid. Blijf toch gewoon lekker met je schaamteloze poten van mooie Engelse tradities af, dacht ik toen ik deze treurigheid zag. Ze gaan in Engeland toch ook niet schaatsen!

Zo zocht ik ook nog een oude krant, waarin de vrolijke Zweed Anders Moberg verklaart dat hij zich volledig op Ahold zal storten en een aantal commissariaten gaat afstoten! Hij had namelijk meer banen dan Schiphol. Nu riep hij dat natuurlijk in de tijd dat hij nog fatsoenlijk betaald werd door de grootgrutter. Nu hij onder druk van de klanten heeft moeten inleveren, heeft hij wel weer recht op een krantenwijk erbij. De Mobergjes moeten ook leven.

Hij wordt commissaris bij een andere Zweed. Goed dat hij dat doet. Tijd zat. Zeker nu Ahold een beetje gaat bezuinigen op de feestjes. Want het Cees van der Hoeven-tijdperk is nu echt voorbij. Wel leuk om te lezen dat de directie proestend van de oesters, kaviaar en de foie gras op de dansvloer stond te swingen, terwijl ze in de Verenigde Staten en Argentinië voor miljarden genaaid werden.

Zal hoofdcommissaris Henny de Ruiter ook meegefeest hebben op de Zaanse Schrans? Ik vrees van wel. Ik las namelijk in een weekblad dat hij via zijn advocaat bemoeienis heeft gehad met een journalistiek portret over hem in een of ander financieel vakblaadje. In de oorspronkelijke tekst kwam het er op neer dat hij zuipt als een tempelier en rookt als het Ruhrgebied, maar die passage is door tussenkomst van de jurist afgezwakt.

Ik zit simpel in elkaar, maar nu weet ik het helemaal zeker dat Henny een ongebreidelde zatlap is. Ik dacht al tijden dat het iets met drank moest zijn. Waar een normaal mens een bedrag met drie nullen invult, schrijft Henny er probleemloos zes. Tijdens de onderhandelingen met de Ikea-Zweed was hij niet lam, maar had hij volgens mij een compleet delirium. En door de rookwolken kon hij de contracten niet meer lezen. Welke contracten? Want ik heb nu begrepen dat ze bij de kruidenier regelmatig met twee contracten werken. Een echt papiertje met de werkelijke voorwaarden en cijfers en een voor de accountant en de aandeelhouders. Het riekt regelrecht naar een criminele organisatie.

In allerlei societyrubrieken lees ik dat die Cees van der Hoeven nog steeds op proletenparty’s rondmarcheert. Hij is wel zo verstandig om te zwijgen, maar gelukkig begint zijn blonde vrouw na twee witte wijn steeds heel verongelijkt te kakelen over haar Ceesje. Als ik Van der Hoeven was, ging ik dit weekend nog naar de kliniek van Vanessa en liet ik me onherkenbaar overspuiten. Dick Advocaat-toupetje erbij en klaar is Cees.

Ik zou in zijn geval mevrouw Verwey-Jonker als werkster nemen. Zij ruimt zeer goed op. Alle bewijzen zijn dan voor de huiszoeking vernietigd. Of Cees kans loopt op een gevangenisstraf wegens valsheid in geschrifte? Ik denk het wel. Hij staat op al die party’s niet voor niets steeds met Eddy de K. te babbelen. Hij heeft de vrijbrief inmiddels vast al in zijn zak. Wat een land!