Rap met vallen en opstaan

Wie vroeg zich de afgelopen jaren soms niet af: Waar zijn toch de Spookrijders gebleven? De Spookrijders! Die aanjagers van de Nederhop, bombast-ridders, de zwarte schapen van Amsterdam-West, die de politie over zich heen kregen toen een van de leden tijdens een concert op het Mercatorplein `Fok da police!' had geroepen – en die kwestie vervolgens weer verbeeldden in een komisch clipje. Een trio met ratelende teksten en een geluidsbeeld dat altijd nog voller leek te kunnen. Nog meer dreunen, nog zwaardere bassen en meer gracieuze violen. Filmmuziek voor sciencefiction leek het, waar hemelbestormende muziek wordt teruggebracht tot menselijke proporties, al was het alleen maar door de Amsterdamse tongval van haar rappers.

Wat ze de laatste paar jaar heeft beziggehouden, wordt niet helemaal duidelijk. Iets met andere `projecten', zeggen ze in interviews. Na meer dan drie jaar stilte kun je niet anders dan verlangend uitkijken naar een nieuw bewijs van hun talent. Weinig hiphop-dj's wagen zich aan overdaad. Voor de meesten geldt nog altijd `less is more', al was het maar om de eigen `street credibility' te onderstrepen: weinig geld = weinig franje. Wat in het digitale tijdperk natuurlijk onzin is. Je hoeft geen London Philharmonic Orchestra meer in te huren om een mopje violen te laten horen.

Dat bewees beat-creator Cliften Nille op de twee vorige cd's (De Echte Shit uit 1997 en Klokkenluiders, uit 1999), met hun schuimende beats, helemaal zelf geplakt en geknipt op de computer. Nu is er dan eindelijk de opvolger, Hee Spookies, die meteen overrompelt met opener `Hier Is Ie Dan'. In het ouderwets schetterende nummer wordt iets verteld over het scheppingsproces van Hee Spookies, en dat klinkt moeizaam (`Ik wil zo graag maar alles gaat zo traag/ Je strompelt op een berg en je tuimelt weer omlaag'). Helaas is dit nummer niet alleen het beste van de cd, het is ook omineus. Het moeizame werkproces dat hier beschreven wordt, horen we terug in de andere liedjes. De teksten vloeien niet genoeg (al zijn er grappige onderwerpen, zoals het `gesprek' tussen Piemelmans en Hersens), de manier waarop ze worden uitgesproken blijft achter bij de virtuoze stijl van nieuwe aanwinsten als Raymzter en Brainpower, en tenslotte zijn ook de instrumentaties niet steeds zo indrukwekkend. `Schuren' is een soepele single, en `Lekker Puh' deint mooi. Maar voor een groep als Spookrijders is dat niet genoeg.

Spookrijders. Hee Spookies (DJAX 10083)