Kunstlens

Wim Köhler beschrijft in de rubriek Ophef een aardig artikel over een patiënt die de wachttijd voor een operatie, om een verschoven kunstlens te reponeren, nuttig besteedde in een pretpark en zie daar: de kunstlens schoot weer op zijn bedoelde plek achter de iris! (`Achtbaan vervangt mes', W&O, 20 sept.)

De verklaring hiervoor is niet alleen de versnellingen en centrifugale krachten tot 4g, maar ook de kortdurende pupil-verwijding die bij opwinding en/of angst optreedt (orthosympatische pupilreactie). Verder vermeldt Kohler dat er een extra pupilopening gemaakt is die op de foto's bovenaan op 12 uur als een zwart driehoekje te zien is. Dit is een perifere iridectomie. Deze wordt niet gemaakt om extra licht in het oog te laten (het is meestal hinderlijk niet gefocust strooilicht), maar om een acuut glaucoom (aanval van extreem hoge oogdruk) te voorkomen. Indien na de operatie de normale pupilopening geblokkeerd wordt door een combinatie van de kunstlens en fibrinereactie van het oog kan dit acuut glaucoom optreden. Het kamerwater binnen in het oog wordt achter de iris aangemaakt en circuleert dan via de pupilopening naar de ruimte voor de iris (voorste oogkamer) waar het via een filtersysteem (kamerhoek) wordt afgevoerd.

Op de foto's is duidelijk te zien dat de kunstlens met twee veerpootjes achter de iris geklemd is en alleen het optische gedeelte van de kunstlens deels voor de iris ligt. Bij een normale staaroperatie ook bij kinderen zal een oogchirurg trachten de kunstlens in het oorspronkelijke lenszakje te plaatsen. In dit zakje zal de lens binnen enkele weken vastgroeien. Zelfs een ritje in de `roller coaster' zal deze kunstlens niet van zijn plek kunnen krijgen.