Hulp bij rouw 1

Een baptistenpredikant uit Mussel ziet brood in pastorale hulp bij rouw aan (85 procent) buiten- en randkerkelijken. Hij runt met zijn vrouw een bureau voor stervensbegeleiding en rouwverwerking. Kosten all in: 150 euro, plus vrijwillige bijdrage bij eventueel zingen (NRC Handelsblad, 16 september). Op zich niets op tegen.

Wat mij wel tegenstaat is dat ds. Van der Veen meent zichzelf te moeten aanbevelen met een sneer aan het adres van humanistisch raadslieden. Hij zegt: ,,Die lezen doorgaans vaak drie kwartier iets voor van een briefje. Daarover heb ik hele slechte reacties gekregen''.

Ik ben een humanistisch raadsvrouw en houd sinds 1982 toespraken bij uitvaarten. De gemiddelde lengte van mijn toespraak is 7 minuten. Ik lees niet `iets' voor van een briefje. maar ik heb een intensief gesprek met de nabestaanden, zodat ik kort maar krachtig naar voren breng, wat zij gezegd willen hebben. Niet mijn persoontje is waar het om gaat, maar: de nabestaanden en het beeld dat zij schetsen van de overledene. Soms houd ik alleen de toespraak, maar mijn streven is toch de familie of vrienden te stimuleren om ook een actief aandeel te hebben door een toespraakje, het voorlezen van een gedicht, of het uitvoeren van een ritueel. Dit laatste is voor kinderen vaak een goede manier om bij de uitvaart betrokken te zijn.

Enkele jaren geleden hield de HUB-Twente een enquête onder de nabestaanden, die van de HUB gebruik gemaakt hadden. Wat bleek: 99 procent van deze mensen was zeer lovend over de verleende dienst. De enige kritiek die geuit werd, betrof de niet gewassen auto van de HUB-spreker, die de rouwstoet had `ontsierd'.