Ervaren makers willen kort en snel

Korte en nog kortere films staan centraal op een themadag die tijdens het Nederlands Film Festival tegelijkertijd in de bioscoop en op de televisie plaatsvindt.

Zoals bijna alles tijdens het 23ste Nederlands Film Festival is ook de korte film alleen nog maar een argument in filmpolitieke discussies. Het gaat niet meer om knap gemaakte korte films, om dappere of laffe, om korte korte films of nog veel kortere, het gaat erom dat ze gemaakt moeten kunnen blijven worden, en vertoond. Cynici zouden kunnen zeggen dat de reddingsactie van de Nederlandse film een doel op zich is geworden: opeens hoeft het niet meer over kwaliteit te gaan.

Traditiegetrouw vindt morgen De dag van de korte film plaats, waarop veel korte films vertoond worden, tegelijkertijd in de Utrechtse bioscopen en op de televisie, waar de NPS vier uur lang zendtijd wijdt aan de kortfilm, zoals het genre door de Vlamingen wordt genoemd. Vanavond al gaat de derde serie films onder de noemer Kort! in première, een stimuleringsproject voor korte films van de NPS en de verschillende filmfinancieringfondsen. De serie Kort! leverde dit jaar tien films op, en alleen oudgediende Dick Maas, regisseur van onder meer De lift en Flodder, bleef heel kort. Na drie minuten was het geld op, en de mop, de in zijn geval gruwelijke grimlach om een telefoongesprek uit het voorgeborchte tussen een vader en zijn dochtertje. Ouders, kinderen, horror en weemoed. Is het omdat de tien films dit jaar zoveel op elkaar lijken, dat er niet één echt uitspringt, uit de bocht vliegt, over de kop slaat? Zoals de auto die het filmpje Long Distance van Maas te duur maakte, maar wel een film opleverde.

De bijdrage van Maas aan de reeks is omstreden, beginnende makers vinden dat hij voor hen bestemd is, ervaren makers willen ook wel eens kort en snel, en ze willen vooral vaker dan nu het geval is een film maken. Producent San Fu Maltha (medeverantwoordelijk voor Phileine zegt sorry) meent dat met korte films geen geld te verdienen is, en dat ze daarom vooral geschikt zijn als kweekvijver voor jong talent. Filmmaker Sander M. Jansen is bestuurslid van House of Shorts, een belangenvereniging die het liefst elke maand een programma met korte films zou zien in de theaters die nu al door het Filmfonds van dvd-beamers zijn voorzien om documentaires te vertonen. De Filmbank is één van de organisaties waarmee zij zondag discussiëren over meer korte films in de bioscoop. Tot het zover is kijken we naar de dodelijke legpuzzel van Chris W. Mitchell, de aandoenlijk zompige acteursregie van Tallulah Schwab en de coming-of-age verhalen van Hanro Smitsman, Annemarie van de Mond, Eugenie Jansen en Nicole van Kilsdonk. Degelijke, te vaak metaforische, in het kleine verrassende, maar glad geproduceerde anekdotes. Het zou in Utrecht niet over de noodzaak van de korte film (en de Nederlandse film in het algemeen) moeten gaan, maar over een ander soort urgentie. De artistieke.

Kort! 10 films. Zaterdag 20.00u Stadsschouwburg, zondag 11.45u. Voor meer informatie en overige vertoningsdata www.filmfestival.nl