Je zelf geschoten hert roosteren

De man is een jager. In het moderne leven wordt hij dan misschien in het keurslijf van employé met stropdas, op de bank hangende tv-kijker of behulpzame huisman gedwongen, eigenlijk wil hij schieten en stropen en met geweld de natuur te lijf. Je ziet het niet meteen aan hem, maar stuur hem naar het bos en de jager in hem komt boven. Paul M. Smith (1969), een Britse fotograaf die in Nederland wordt vertegenwoordigd door de Rotterdamse galerie Cokkie Snoei, poneert in zijn nieuwe serie FREE-RANGE (2003) met grote overtuiging deze stelling – en ridiculiseert hem tegelijkertijd volkomen.

Op FREE-RANGE is Smith zelf zo'n jager in het bos, met een groot jachtgeweer en een stropersmes, en volbrengt hij in zes grote foto's een traditionele hertenjacht. Hij staat in de wei en richt op een hert dat zich tientallen meters verderop net naar hem omdraait (Cull); na een raak schot laat hij zijn enige compagnon, een jachthond, het kadaver met zijn reuk traceren (Slaughter); hij sleept het naar een open plek, hangt het op aan een boom, stroopt het vel eraf (Skin) en haalt de ingewanden eruit, met als ultieme trofee de ballen (Castrate). De details op de foto's zijn niet voor dierenvrienden; alles is echt.

's Avonds zit de man bij een zelf gestookt vuurtje en roostert hij een hertenbout, de vacht van het beest hangt naast hem (Masticate); óf hij zit met zo'n bout bij een ander vuurtje, voor een fel verlichte eenpersoonstent (Habitation). In dat laatste `of' zit hem de kneep. FREE-RANGE líjkt wel echt en chronologisch, maar is het niet. De jager zou een en dezelfde man kunnen zijn, maar het hoeft niet. Masticate lijkt door verschillen in lichtval uit wel drie foto's te bestaan, en de weide op Cull ziet er nep uit, net te mooi. Zijn die twee struiken niet precies elkaars spiegelbeeld?

Achter de waarheid kom je niet, daarvoor is Smith te goed in het digitaal manipuleren van zijn foto's. Maar dat hij een grap, zij het een wrange, met de werkelijkheid uithaalt, is duidelijk. Eerder deed hij dat onder meer met legerfoto's waarop hij zichzelf dupliceerde tot een groep feestende soldaten, en met de serie op het hoesje van Sing When You're Winning van popster Robbie Williams (2000), waarop Williams zijn eigen voetbalteam, de tegenpartij, de scheidsrechter én de joelende fans was.

Paul M. Smith, `FREE-RANGE', t/m 5/10 in Galerie Cokkie Snoei, Mauritsweg 55, Rotterdam. Open di-zo 13-18u en op afspraak. Inl. 010-4129274 of www.cokkiesnoei.com.