Tijd begint te dringen voor staalconcern Corus

De nieuwe bestuursvoorzitter van Corus, Philippe Varin, trekt twee tot drie jaar uit om het staalconcern weer gezond te maken. Heeft hij wel zolang?

Het eerste werkbezoek dat Philippe Varin na zijn aantreden als bestuursvoorzitter van Corus aflegde, was aan het voormalige Hoogovens in IJmuiden. Dat was niet voor niks: zijn voorganger Tony Pedder struikelde omdat de Nederlandse dochter van het bedrijf zich tegen hem keerde en de buiten haar om genomen beslissing om de aluminiumactiviteiten te verkopen blokkeerde.

Varin wilde laten zien dat hij de Nederlanders serieus neemt. ,,Ik heb twee prioriteiten: een einde maken aan de verliezen in het Verenigd Koninkrijk en het herstellen van het vertrouwen met het Nederlandse deel van het bedrijf', zei hij gisteren bij de presentatie van de halfjaarcijfers, de eerste keer sinds zijn aantreden op 1 mei dat hij naar buiten trad.

Het voortbestaan van Corus hangt voor een belangrijk deel af van verbetering van de resultaten. De banken die de komende drie jaar het werkkapitaal van Corus financieren hebben stringente eisen gesteld aan de resultatenverbetering en draaien de geldkraan dicht als het concern die eisen niet haalt. Varin lijkt echter geen haast te maken. Hij zei gisteren ,,twee tot drie jaar' nodig te hebben om Corus er weer bovenop te helpen.

Varin gebruikte de afgelopen maanden om het concern door te lichten. Hij bevestigde wat het personeel in IJmuiden al jaren roept. ,,Het bedrijf is te Brits georiënteerd.' Hij kwam tot de conclusie dat er een `silomentaliteit' heerst binnen Corus. ,,Iedereen is met zichzelf bezig, er worden geen ervaringen uitgewisseld tussen de verschillende bedrijfsonderdelen. Sinds de fusie in 1999 zijn er nauwelijks synergieën bereikt.'

De van het aluminiumconcern Pechiney afkomstige Fransman Varin wil de Britse dominantie binnen het concern doorbreken. ,,We moeten internationaler georiënteerd worden', aldus Varin. ,,Ik wil meer internationale ervaring in het management.' Varin is al begonnen met de vervanging van een deel van de mensen op leidinggevende posities.

Om te laten zien dat `Londen' niet langer alle beslissingen neemt, verplaatst Varin het hoofdkantoor van het grootste onderdeel van Corus, de productie van platte staalproducten (strip), naar IJmuiden. De aluminiumpoot wordt voortaan vanuit het Duitse Koblenz geleid.

Varin voert verder een nieuwe divisiestructuur in, waarbinnen de onderdelen strip, bouw- en constructiestaal, distributie en aluminium meer op eigen benen komen te staan. Aan het hoofd van elke divisie komt iemand van buiten het huidige Corus-bestuur. Drie van de vier divisiehoofden – een Duitser, een Engelsman en een Schot – zijn inmiddels benoemd, voor de stripdivisie is nog een vacature.

Het Nederlande Corus-personeel zou graag zien dat aan het hoofd van de stripdivisie een Nederlander benoemd wordt, zeker nu de enige Nederlander in het bestuur, Henk Vrins, volgend jaar met pensioen gaat en vooruitlopend daarop van de aluminiumdivisie is gehaald. De Centrale Ondernemingsraad van Corus Nederland liet gisteren al weten de samenstelling van het Corus-bestuur nog altijd ,,onevenwichtig' te vinden.

Varin zegt zich de in Nederland levende gevoelens te kunnen voorstellen. ,,Het is belangrijk dat ook de Nederlandse stem op het juiste niveau gehoord wordt.' Bij concrete benoemingen gaat het echter nog altijd om `de juiste man op de juiste plek'. ,,Daarbij maakt het niet wat er in iemands paspoort staat.'

Varin maakte gisteren duidelijk waar hij voor staat. ,,Ik word niet betaald om mezelf populair te maken, maar om ervoor te zorgen dat we weer winst gaan maken.' Hij stelt zich de gemiddelde prestatie van de staalindustrie in de Europese Unie tot doel. Dat gemiddelde, gemeten in operationele winst als percentage van de omzet, ligt zo'n 6 procentpunt hoger dan het operationele resultaat van Corus. De al voor Varins aantreden aangekondigde sanering van de Britse staalproductie is goed voor ongeveer de helft van die 6 procentpunten. ,,Er moet dus meer gebeuren, daarvoor ga ik plannen ontwikkelen.' Nieuwe saneringen hoeven dat niet per definitie te zijn, zegt Varin. ,,Het kan ook door zaken als een hogere productiviteit en een beter inkoopbeleid.' Bij de presentatie van de jaarcijfers over 2003, volgend jaar maart, wil Varin zijn plannen pas bekendmaken.

Voorlopig heeft hij zijn handen vol aan de uitvoering van de al aangekondigde saneringen. Die kosten circa 250 miljoen pond (364 miljoen euro) en daarvoor heeft Corus de financiering nog niet rond. Corus heeft slechts 90 miljoen pond bij elkaar weten te harken, onder meer aan exportkredieten en opbrengsten uit de verkoop van grond en niet-kernactiviteiten. Daarvan gaat Corus nu alvast een deel van de operatie – de sluiting van een staalfabriek en walserij in Stocksbridge, waarbij circa 800 banen verloren gaan – uitvoeren.

Voor het ophalen van de rest van het bedrag staan alle opties nog open, inclusief de mogelijkheid van een aandelenemissie, al is dat met de huidige lage beurskoers van Corus (vanochtend 0,33 euro) geen aantrekkelijk scenario. Het uitgeven van obligaties is echter nog moeilijker, omdat nagenoeg alle bezittingen van Corus al in onderpand zijn gegeven aan het bankensyndicaat.

Dat Corus de financiering van de saneringen nog niet rond heeft, geeft al aan dat banken niet staan te springen om het concern nog meer krediet te verschaffen. Waar Varin de nieuwe maatregelen die hij volgend jaar wil aankondigen van gaat betalen, is al helemaal onduidelijk. Het is dan ook de vraag of hij de twee tot drie jaar die hij verwacht nodig te hebben, wel krijgt. De huidige kredietlijn van Corus wordt elk jaar kleiner en tegelijkertijd worden de eisen die de banken aan de winstgevendheid stellen strenger. Die kijken al lang niet meer naar mooie plannen, maar gewoon naar de cijfers onder aan de streep.