Revanche Millar in bergrit

In de twee tijdritten in de Ronde van Spanje, in Zaragoza en Albacete, gaf de huidige klassementsleider Isidro Nozal hem het nakijken, maar gisteren, in de zeventiende etappe van Granada naar Cordoba, was de Britse wielrenner David Millar iedereen de baas. Nadat de in Malta geboren en in Hongkong opgegroeide renner was ontsnapt in de beklimming van de Alto de San Jeronimo, kon niemand hem meer volgen. In een oogstrelende stijl, vooral tijdens de risicovolle afdalingen, nam hij steeds meer afstand van zijn achtervolgers.

Vorig jaar kwam voor Millar een voortijdig en roemloos einde aan de Vuelta. Op de Angliru, de steilste berg op de wielerkalender, gingen veel renners in noodweer onderuit. Onder hen Millar, die de organisatoren verweet dat de etappe onmenselijk zwaar was. Met lichte verwondingen en de fiets aan de hand kwam hij een jaar geleden over de finish. Uit protest weigerde Millar de Vuelta te vervolgen.

Dit jaar rijdt de 26-jarige Schot de Ronde van Spanje gewoon uit. De Angliru, in het noorden van het land, is uit het parkoers van de laatste van de drie grote ronden geschrapt en zal daar naar verwachting de komende jaren ook niet meer op figureren. In Spanje had Millar zijn zinnen gezet op de individuele tijdritten, maar beide keren werd de race tegen de klok gewonnen door de Spanjaard Isidro Nozal, de Spanjaard uit de ploeg van Once die zo verrassend aan de leiding gaat in de Vuelta.

De 188,4 kilometer lange etappe door het glooiende landschap van Andalusië kreeg pas reliëf toen Millar op de San Jeronimo uit het peloton ontsnapte, ruim twintig kilometer voor de finish in Cordoba. Hij kreeg gezelschap van Mercado en Martinez, maar die bleken al snel geen partij voor de kopman uit de ploeg van Cofidis. Door zijn gedurfde wijze van afdalen – zelfs de motor van de Spaanse televisie kon hem even niet bijhouden – liep het verschil met nummer twee Martinez op tot 36 seconden. In de Nederlandse ploeg van Rabobank speelde de Deen Michael Rasmussen weer de hoofdrol. Hij maakte deel uit van de achtervolgende groep en kwam in het groepje van Martinez over de streep, op 36 seconden van Millar. In het algemeen klassement bezet Rasmussen de zevende plaats – als enige niet-Spaanstalige renner in de top-tien – op ruim zeven minuten van Nozal, de drager van de goudkleurige leiderstrui.

Millar behaalde zijn derde ritzege in de Vuelta. Twee jaar geleden won hij twee ritten, de tijdrit in Salamanca en de bergetappe naar Torrelavega, die hij als een keerpunt beschouwde in zijn carrière. Vanaf die dag was de tijdritspecialist ook een succesvolle klimmer en heeft hij de ambitie om zich tot een groot ronderenner te ontwikkelen.

In de Tour de France greep hij in de proloog in Parijs op onfortuinlijke wijze naast de gele trui. Terwijl hij in de schaduw van de Eiffeltoren op weg was om de winnende tijd te realiseren, liep zijn ketting eraf. Hoewel hij met zijn fiets over de keitjes rammelde, weerhield hem dat er niet van om de ketting al rijdende met de hand weer op het tandwiel te leggen. Maar bij die helfhaftige actie verloor hij kostbare tijd: uiteindelijk was hij 8/100ste seconde langzamer dan de snelste man van het peloton, Bradley McGee.

Niet Millar maar de Australiër werd even later in de eerste gele trui van de honderdjarige Tour gehesen. In de laatste tijdrit, naar Nantes, greep Millar de herkansing met beide handen aan. Op het kletsnatte wegdek, waar Jan Ullrich onderuit ging, was hij de snelste.