Kristina Fuchs bezingt haar tuintje

De drummer roept met bollen de donder op, de gitaar gaat van ijl naar overstuurd en de zangeres wisselt een razendsnel repeterende keelhik af met enkele zeer lange noten. Het stuk wordt besloten door de bassist met een lage wegstervende noot.

Het is aangekondigd als Translucent Skies en dat is een passende titel want de in Zwitserland getogen Kristina Fuchs bezingt veelvuldig de natuur, van het uitspansel tot haar tuintje.

Het `boy meets girl'-thema daarentegen negeert Fuchs volkomen, ze zingt geen covers van bekende liedjes en vraagt het publiek niet om mee te klappen. Ze past dus niet in het vakje populair, maar wel ze wel thuis hoort is moeilijk te zeggen. Ze heet `jazz-zangeres' maar die vlag is bedriegelijk. Fuchs is niet bezig met blues en bebop, ze klinkt niet zwart en Amerikaans, eerder blond en Europees. Kristina Fuchs is een geval apart; ook door haar ongebruikelijk hoge geluid en haar nogal `linke' intonatie.

In 2000 bracht Kristina Fuchs in eigen beheer haar debuut-cd Portrait of a Woman uit en nu is er de opvolger Whence & Whither op het kleine label EWM. Zon, maan, bergen en luchten, waarvan komen wij en waar gaan wij naar toe? Ter ere van haar moeder in de zaal zingt Fuchs in Zwitsers dialect het Guggisberg Lied, alleen begeleid door gitarist Florian Zenker. Het klinkt wat zweverig en ijl, en daarbij wat treurig-nostalgisch, maar Fuchs kan ook stuiteren van plezier.

In het van haar `muzikale moeder' Jeanne Lee geleende Ambrosia Mama hijgt ze op een aanstekelijke manier de samba-accenten en zingt ze een volmaakte tweede stem bij een virtuoze gitaristische frase. In twee andere stukken toont ze nog een ander talent: dat van grappige comédienne. In Imagination van Burke en Van Heusen stelt ze zich van kreun tot klapzoen heel gezellig aan en in de bijna-persiflage The Sound of Music van Rodgers & Hammerstein compleet met jodel hanteert ze eigenhandig de Zwitzerse koebel. In dit laatste stuk voor de toegift Dreaming grijpen ook de andere Sonic Unit-leden gretig hun kans: pianist Jeroen van Vliet, bassist Gulli Gudmundsson en drummer Pascal Vermeer.

Dankzij hun degelijk opgehangen vangnet kan de al tien jaar in Nederland woonachtige Kristina Fuchs doen wat zij doet: vrijelijk zweven tussen de hemel en de bodem van de zee.

Concert: Kristina Fuchs Sonic Unit. Gehoord: 21/9 BIMhuis Amsterdam. Verder: 27/9 Hof 88 Almelo; 5/10 Posttheater Arnhem.