Kinderontvoering op kosten van sociale dienst

Met geld van de sociale dienst zijn ontvoerde kinderen teruggehaald uit het buitenland, zegt `kidhunter' Jacques Smits.

Voor `kidhunter' Jacques Smits is er soms maar één mogelijkheid: zijn tegenstander uitschakelen. ,,Wat moet je anders in landen als Syrië, Tunesië, Marokko of Venezuela? Als de kinderontvoerder in die landen naar de politie stapt, worden wij opgepakt. Die moeten we dus eventjes uitschakelen, het kind meenemen en wegwezen.'

Smits is de voorzitter van de Stichting Kinderontvoering in Arnhem. Hij haalt kinderen terug die, meestal door hun vader, zijn ontvoerd uit Nederland. Hij komt alleen in actie als de ouder van wie het kind ontvoerd is de voogdij heeft, zegt hij. Kinderontvoeringen komen tientallen keren per jaar voor. Vorig jaar werd bij de Centrale Autoriteit, onderdeel van Justitie, 91 keer melding gemaakt van kinderontvoering. Daarvan was 58 maal sprake van ontvoering uit Nederland.

Smits zegt twee keer geld te hebben gekregen van sociale diensten voor de ontvoeringen. Van de gemeente Assen kreeg hij in 2001 3.500 gulden voor de kosten die zijn stichting maakte om naar Venezuela te gaan en twee kinderen terug te halen. Ook de moeder van de kinderen ging mee.

Assen verklaarde vanmorgen aanvankelijk dat er geen bijzondere bijstand is betaald voor kosten in het buitenland. Staatssecretaris Rutte (Sociale Zaken) verklaarde evenwel dat de gemeente heeft bevestigd voor de vrouw een vliegticket te hebben betaald van 3.500 gulden. ,,Dat bevreemdt mij zeer', zegt Rutte. Want uit de bijzondere bijstand mogen geen kosten in het buitenland worden vergoed. ,,Wat natuurlijk helemaal niet kan, maar of dat is gebeurd is niet zeker, is dat er criminele activiteiten met bijzondere bijstand worden gefinancierd.'

Rutte heeft vanmorgen de Inspectie voor Werk en Inkomen opdracht gegeven de zaak in Assen te onderzoeken. Vanmiddag bevestigde een woordvoerder van de gemeente dat er 3.500 gulden is betaald en dat duidelijk was dat dat werd gebruikt voor een vliegticket naar Venezuela. ,,We wisten toen niet dat dit niet mag', aldus de woordvoerder.

Ex-politieagent Smits zegt dat Assen ,,precies op de hoogte was van wat hij ging doen'. Van een andere gemeente, ergens in Brabant, kreeg hij duizend euro om een kind van ,,een Zuid-Europees eiland' terug te halen. Hij wil van deze zaak geen details geven omdat de moeder ondergedoken is.

Smits houdt zich drie jaar bezig met het terughalen van kinderen. Volgens hem zijn er vierhonderd mensen bij zijn stichting betrokken. ,,Voor het veldwerk hebben we een team van zeventien man. Daarnaast zijn er mensen die op internet speuren naar adressen, vluchtroutes, en die goedkope tickets proberen te vinden.' Hij zegt dat hij dertien kinderen heeft teruggehaald en één volwassen vrouw. De laatste zou met haar kinderen zijn ontvoerd. [Vervolg ONTVOERING: pagina 3]

ONTVOERING

Altijd een kogelvrij vest aan

[Vervolg van pagina 1] `Kidhunter' Smits zegt geweld niet te schuwen. Soms is het nodig om ontvoerde kinderen terug te krijgen. In Tunesië werd een vader door hem ,,met een paar vuistslagen tijdelijk uitgeschakeld'. Maar meestal gaat het anders: ,,Je moet druk opbouwen op de ontvoerder en zijn familie, zodat ze het kind vrijwillig afstaan. Hoe we druk opbouwen? Dat zijn recherchetechnieken. Daar laat ik me niet over uit.' Ter plekke maakt hij wel altijd gebruik van kogelvrije vesten. De `kidhunters' kwamen deze week in het nieuws nadat een concurrent van Smits, de Rijswijker Anselmo L., in België is gearresteerd voor het gebruik van geweld bij het `terugontvoeren' van een kind.

Een ouder die vermoedt dat zijn of haar kind ontvoerd is, moet dit zo snel mogelijk melden bij de Centrale Autoriteit. Die kijkt vervolgens waar het kind verblijft. Als het duidelijk is wie de rechten van het gezag over het kind heeft, helpen de autoriteiten in het buitenland om het kind terug te brengen, mits het gaat om een van de 37 landen die het Kinderontvoeringsverdrag hebben ondertekend. Volgens Smits duurt het maanden voordat politie en justitie iets doen. Daarom komt hij zelf zo snel mogelijk in actie. Op zijn website schrijft hij over de zaak in Venezuela: ,,Nimmer had Herman (de ontvoerder, red) verwacht tegenover een pitbull komen te staan die niet loslaat voordat het recht in deze zijn beloop gehad heeft'.

Gerectificeerd

Vermiste kinderen

Het fotobijschrift bij het artikel Altijd een kogelvrij vest aan (25 september, pagina 3) noemt de website www.vermistekinderen.nl. Dat moet www.vermistekinderen.tk zijn.