Reality-televisie over politieke mannetjesmakers

De grens tussen politieke feiten en verzinsels vervaagt in `K-street', een nieuwe reality-show over lobbyisten en adviseurs in Washington. De serie oogst veel kritiek.

K Street is de nieuwste versie van `reality', of liever `net echt' televisie waar Amerika het over heeft. De serie pretendeert te gaan over de zelden zichtbare uitoefening van de macht in Amerika. Voorlopige indruk: Washington kijkt graag naar zichzelf.

Het begrip `K Street' is voor de Amerikaanse politiek wat Wall Street is voor het kapitalisme. In en rond K Street zijn in Washington de kantoren gevestigd van lobbyisten en politieke adviseurs, die vaak meer invloed hebben op wat het Amerikaanse Congres besluit dan de leden zelf. Meer dan eens zijn het oud-politici die nu geld verdienen aan wat zij vroeger deden.

Na de tweede aflevering van de serie (iedere zondag een half uur op het abonneekanaal HBO) begint duidelijk te worden dat iedere poging om de echte werkelijkheid achter de schermen van de macht te onthullen wordt vermeden. De jachtig gefilmde episodes missen een pointe. De kijkers mogen aan tafel zitten bij een machtige K Street firma en luisteren naar een stroom stoer klinkende improvisaties van echte en gespeelde makelaars in invloed.

De makers van K Street – Sex, Lies and Videotape-regisseur Stephen Soderbergh en acteur George Clooney – beroemen zich erop dat zij pas in de loop van de week bepalen wat in de volgende uitzending komt. Tijdens de eerste aflevering adviseerde politiek mannetjesmaker James Carville (gespeeld door Clintons vroegere mannetjesmaker James Carville) de echte presidentskandidaat Howard Dean over hoe hij zich moest redden in het debat van die week met de andere Democratische presidentskandidaten. Hij bleek een in de uitzending aangeboden slogan ook echt te hebben gebruikt.

Deze week zagen de kijkers hoe generaal Wesley Clark zich aanmeldde als tiende presidentskandidaat bij de Democraten. Overigens ging de uitzending over de strijd van de grote platenindustrie tegen Kazaa- en andere internetpiraten. Opnieuw waren er echte senatoren te vinden voor een net echt-interviewtje. Nadat het Congres het filmen in zijn gebouwen had verboden, moest het overigens op de stoep gebeuren.

NBC won net twee Emmy-awards met de politieke reality-serie West Wing, waarin de Witte Huis-drukte op het humorloze af natuurgetrouw wordt nagespeeld in verzonnen situaties. Het met veel fanfare aangekondigde K Street hoopt op iets dergelijks, maar heeft voorlopig nogal wat kritiek geoogst. Het camerawerk is erg bewogen en ongeschoren. De geïmproviseerde teksten klinken alsof voorbereidingstijd en een goede tekstschrijver ontbreken.Meer fundamenteel wordt het wekelijks uitzenden van dit gilde verward lunchende grote monden gezien als het verheerlijken van figuren die, zoals Michael Kinsley in The Washington Post schreef ,,veel geld vragen voor het in onze democratie disproportionele invloed bezorgen aan een groep mensen met nog meer geld''.

Alan Tonelson, een ervaren lobbyist voor de US Business and Industries Council, roept in The Christian Science Monitor op tot een regelrechte boycot van K Street, omdat de serie ,,doelbewust de scheidslijn tussen feiten en verzinsel vervaagt''. Clarence Page, columnist van de Chicago Tribune, spreekt ook zijn scepsis uit over de tv-romantisering van een bedrijfstak die niet alleen veel ongecontroleerde invloed op de nationale besluitvorming verhandelt, maar ook het slechtste in Congresleden oproept. Hij beschrijft hoe Republikeinen lobby-firma's in K Street ter verantwoording roepen over het percentage partijgenoten in hun staf. Bij de opbouw van een robuuste Republikeinse machinerie moet het aantal Democraten worden teruggebracht. Democraten pakten het kennelijk niet veel anders aan in vroeger tijden.

Als K Street eerder misleidend dan informatief is over de onzichtbare werkelijkheid in Amerika's hoofdstad, dan rest de mogelijkheid dat de serie zich ontwikkelt tot `cult show', die al of niet onderhoudend is. Zoals The Sopranos over maffiose mensen met hun zwaktes gaat. Die ook bekroonde HBO-serie houdt mensen vast door de harde, als levensecht ervaren zedenschets. Dat zou hier ook kunnen gebeuren. Veel bewoners van K Street zijn er slecht genoeg voor.