David Hyde Pierce

In `Down With Love' speelt `Frasier'-ster David Hyde Pierce een van zijn grootste filmrollen.

De eerste keer dat ik een aflevering van de sitcom Frasier zag, zal ik me wel net zo verbaasd hebben over de gelijkenis tussen acteur Kelsey `Frasier' Grammer en David Hyde Pierce die zijn neurotisch psychiaterende broertje Niles speelde, als de producenten van de show enkele jaren eerder. Ze kregen een aflevering van een andere televisiekomedie onder ogen, The Powers that Be, waarin Pierce een depressieve politicus neerzette, in de periode dat ze voor de Cheers-spin off Frasier aan het casten waren. En hoewel er tot op dat moment nog geen sprake van was dat Frasier een broer zou hebben, leek het vanaf toen alsof het nooit anders was geweest.

Inmiddels is David Hyde Pierce zo'n beetje elk seizoen dat de serie loopt genomineerd voor en bekroond met diverse televisieprijzen voor zijn optreden als de anaal gefixeerde Niles. Hij is misschien zelfs heimelijk populairder geworden dan de hoofdpersoon zelf. De serie is het breekpunt in zijn filmografie. Speelde hij voordien vooral in het theater en wat kleine rollen in onder meer The Fisher King en Little Man Tate van ex-Yale-studiegenote Jodie Foster (beide 1991), na het eerste seizoen van Frasier nam hij tijdens de zomerstop rollen op in bijvoorbeeld Addams Family Values (1993), Wolf (1994) en Nixon (1995).

Hoewel de op 3 april 1959 in Saragota Springs, New York geboren David Hyde Pierce aanvankelijk een carrière als concertpianist ambieerde, ontdekte hij al in de beginjaren van de middelbare school dat je sneller de lachers op je hand had als je een mop met een uitgestreken gezicht kon vertellen. Hij heeft natuurlijk zijn stem mee: met dat licht-geaffecteerde, die iets te haastige dictie, en die monotonie, die zo goed voor onderkoeldheid door kan gaan. Het maakt hem reuze geschikt voor het inspreken van animatiefilms, wat hij dan ook graag doet: als wandelende tak in A Bug's Life (2000), als malle arts in Treasure Planet (2002) en natuurlijk als aspirientje Drix in Osmosis Jones (2001). Hij ís ook een aspirientje: bleek, glad en bruisend. En hij gedraagt zich alsof hij ze in grote getale slikt: geagiteerd en koelbloedig tegelijk.

Als Ewan McGregor met zijn rol van cynische vrouwenversierde in Down With Love een nieuw hoofdstuk in het grote sekssymbolenboek schrijft, dan mag daarin op z'n minst een paragraaf aan David Hyde Pierce gewijd worden, als zijn baas, en stiekem verliefd op de verleider. Op een perverse manier maakt hij namelijk onzekerheid en starre klunzigheid aantrekkelijk.

Regisseur Steven Soderbergh buitte al deze eigenschappen uit in zijn veertigersfilm Full Frontal (2002). Pierces Carl daarin is kalend, ongelukkig in de liefde, onhandig met vrouwen. Als hij niet zo'n overduidelijke personificatie van de regisseur was, dan zou je de rol misschien ook voor hemzelf autobiografisch moeten noemen. In de leukste scène in die film zit hij wiet te roken met de dierenarts, nadat hij haar in paniek heeft opgebeld omdat zijn hond space cake heeft gegeten.