Paul Termos

Monotoon en expressief, dat is het werk van de onlangs op 51-jarige leeftijd overleden componist Paul Termos. Zelf omschreef hij het als levenslustig met een fatalistische ondertoon. Andersom kan ook: pessimistisch met een optimistisch tintje. Het wrange Tweede strijkkwartet straalt pas in de allerlaatste maten een vivaldiaanse blijmoedigheid uit en het viool-pianoduo Kwarts begint hamerend versplinterend om uit te monden in lange lijnen vol romantische bevlogenheid. Banale drieklanken kunnen bruikbaar zijn mits geplaatst in een nieuwe context. Daarin voelde hij zich verwant aan Duchamps en Picabia die eveneens het alledaagse opnieuw wisten te belichten. In E Dominio voor elektrische gitaar wordt resonantie opgeroepen, niet meer. Maar je blijft luisteren, zeker in de schitterende uitvoering door Wiek Hijmans. Veel doen met weinig, dat was het devies van deze veel te vroeg gestorven componist.

Paul Termos: kamermuziek, Donemus Composers' Voice CV, nr. 123