Got life!

Keihard brul ik mee met de muziek. Ain't got no/I got life van Nina Simone. Buiten doet de zon haar best. Ineens worden al mijn gedachten verstoord door iets wat `I háve got': de telefoon! Mijn moeder. Als ik oma nog levend wil zien moet ik nu komen.

Daar ligt ze. Niemand weet wat ze ziet, wat ze denkt. De familie eromheen kijkt elkaar een paar keer versteend aan als ze stopt met ademen. Mijn broer pakt haar hand. ,,Het is goed om te gaan vandaag, oma. Dan reis je niet alleen maar samen met Johan Stekelenburg.''

Een tante kijkt verschrikt op: ,,Maar ze was helemaal niet voor de PvdA.''

Ineens opent oma haar ogen en zegt: ,,En in het rijk der doden doet dát er helemaal niet toe!''

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik