Frans Bauer meent wat hij zingt

De Brabantse volkszanger Frans Bauer zit tien jaar in het vak en krijgt zijn eigen docusoap. `Op het podium ben ik een ster, daar- buiten ben ik gewoon Fransje.'

Oktober wordt een drukke maand voor Frans Bauer. Op 2 oktober begint de wekelijkse documentaireserie De Bauers op RTL4, waarin Frans en zijn gezin dag in dag uit gevolgd worden door een cameraploeg. Een week later verschijnt zijn nieuwe cd. En aan het einde van de maand geeft hij tien concerten in Ahoy' Rotterdam, waar elke avond 10.000 man publiek naartoe komt.

,,Een normaal mens zou er overspannen van worden, maar onze Frans is niet eens zenuwachtig'', zegt vader Chris Bauer, leunend tegen de glimmende dienstwagen van Frans, in een steegje in de binnenstad van Arnhem. Frans neemt hier een reclamefilmpje op voor zijn nieuwe album, 'n Ons geluk. Als decor is gekozen voor een oud-Hollandse slagerij, die trots de titel `hofleverancier' voert en waar twee uit hout gesneden varkenskoppen de winkelpui sieren.

Frans zijn rol in het filmpje is bescheiden. Hij hoeft alleen een keer met een volle boodschappentas langs de winkel te wandelen. Na een stuk of vijftien takes staat de scène erop.

Op een terrasje om de hoek wil Frans graag over zijn nieuwe cd vertellen. Hij neemt, vrolijk zwaaiend naar mensen die hem herkennen, plaats op een vol terras. ,,Ik zonder me liever niet af. Ik hou van mensen. Ik vind dat je als artiest jezelf niet in een gouden kooitje moet stoppen.'' De ober krijgt een handtekening. ,,Voor fans moet je altijd tijd maken, vind ik. Zonder fans ben je nergens.''

En fans heeft hij. Sinds de Brabantse volkszanger, 29 jaar oud inmiddels, tien jaar geleden doorbrak met het nummer Als sterren aan de hemel staan, bracht hij 38 singles en 24 cd's uit, waarvan het merendeel goud of platina werd. In Nederland, België en Duitsland – waar hij Duitstalige cd's uitbrengt – verkocht hij miljoenen albums.

Hij heeft net een aantal optredens in Duitsland achter de rug waarvan uitgebreid verslag gedaan zal worden in zijn docusoap. ,,De documentaire geeft een uniek inkijkje in de artiestenwereld. En in mijn privé-leven natuurlijk.'' De cameraploeg zal ook achter de schermen filmen bij de concerten in Ahoy', waar hij voor de vierde keer staat. ,,Tien jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik ooit één avond in Ahoy' zou staan. Nu stonden er eerst zeven shows gepland, maar die waren zo snel uitverkocht dat er inmiddels drie avonden bijgeboekt zijn.''

En dat voor de man wiens liedjes slechts sporadisch op de (landelijke) radio gedraaid worden. ,,Alleen de TROS draait mijn muziek nog wel eens op Radio 2. Maar als de anderen mij niet willen draaien, dan moeten ze dat zelf weten. We leven in een democratisch land. Ik vind het al een hele eer dat de lokale en regionale stations mij wel willen draaien.''

Zelf vindt Frans Nederlandstalige muziek ,,het allermooiste wat er is''. Hij twijfelt er niet aan dat ook zijn nieuwe album zijn weg naar de fans weet te vinden. ,,Maar zeker weten doe je het natuurlijk nooit, dus ik blijf er wel keihard voor vechten. Ik wil later als ik 25 jaar artiest ben op mijn carrière terug kunnen kijken met het gevoel dat ik altijd alles met honderd procent overgave en liefde voor het vak heb gedaan. Het is nooit vanzelfsprekend dat de mensen je cd kopen, je bent zo goed als je laatste succes.''

Zijn team van componisten en tekstschrijvers heeft weer alle liedjes van het nieuwe album geschreven. ,,Ik praat altijd heel uitgebreid met mijn vaste tekstschrijver over wat mij bezighoudt en hij brengt daarna in zijn teksten mijn gevoelens onder woorden. `Een ons geluk is meer waard dan een pond goud', zing ik in mijn nieuwe liedje. Die tekst heb ik zelf aangedragen, dat zei mijn vader bij ons thuis altijd. Ik zing dus niet zomaar willekeurige teksten, ik meen alles wat ik zing. Dat moet ook wel, want zo'n liedje moet ik misschien nog wel tien jaar blijven zingen en het moet elke keer weer recht uit mijn hart komen.''

Kenmerkend voor de liedjes van Frans Bauer is dat achter alle wolken de zon schijnt. ,,Mijn liedjes zijn absoluut geen smartlappen. Die gaan over jongetjes die worden aangereden door een vrachtwagen en daarbij een been verliezen. Zulke teksten gaan mij veel te ver. Ik ben een positief mens. Ik zing over hoop, geluk en liefde. Dat houdt de mensen bezig. Ik zing ook wel over verdriet, maar op een manier dat het de mensen een hart onder de riem steekt.''

Zijn fans voelen dat. ,,Als ik in Ahoy' op het podium sta, dan voel ik de liefde uit de zaal komen. Dat is een gevoel, dat kun je niet beschrijven.'' Frans maakt van zijn concerten graag shows met een Las Vegas-uitstraling. ,,Ik wil niet op een sinaasappelkistje gaan staan met twee boxen ernaast. Ik wil er graag echt iets bijzonders van maken. Een show die de mensen hun leven lang niet vergeten.''

Intussen blijft hij naar eigen zeggen heel gewoon onder al het succes. ,,Als ik op het podium sta, dan ben ik een ster. Dan wil ik er perfect uitzien, strak in het pak. Maar daarna ben ik weer gewoon Frans, die thuis een trainingspak aantrekt, net als iedereen.''

Is hij dan helemaal niets veranderd in de laatste tien jaar? ,,Dat weet ik niet, dat moeten anderen maar beoordelen. Maar mijn leven is natuurlijk wel veranderd. Ik ben van een woonwagen naar een huis verhuisd, ik ben vader van twee zonen geworden. Dat alleen al verandert je hele leven. Maar als ik thuis in Fijnaart over straat loop, noemt iedereen mij nog gewoon Fransje. En dan weet ik: hier hoor ik thuis.''