De student wil wel 5

Studenten zijn niet lui, ongeïnteresseerd of ongemotiveerd. Ik ken die verwijten en de heftige discussies die daarover gevoerd worden; vaak kan ik dan de verleiding niet weerstaan om in die opsomming van tekorten van studenten de opmerking te maken dat het veel studenten aan te rekenen is dat ze de verkeerde ouders hebben. De toon is steeds weer, dat het vooral allemaal aan de student ligt en niet aan de docenten. Maar dat is bezijden de waarheid. Het zijn de docenten die kennelijk een programma construeren dat in die tijd te doen is en studenten zijn mensen die afwegingen maken en aan zo'n programma een lage prioriteit toekennen.

De docenten zijn aan zet. Maak programma's die de moeite waard zijn, die om inzet en inspanning vragen en die studenten inspireren. Is dat onmogelijk? Absoluut niet. Ik kom als adviseur op te veel plaatsen waar het wel lukt dergelijke programma's te ontwikkelen en uit te voeren. Dat kost wel moeite en vaak bloed, zweet en tranen, maar dat is het waard.

Het is overigens onwenselijk om te spreken over kennisoverdracht, zoals dat gebeurde in deze krant van 16 september. Je kunt kennis niet, zoals bezit, overdragen. Als ik als docent mijn kennis heb overgedragen, heb ik die immers zelf ook nog.

Een docent stelt relevante informatie beschikbaar en zorgt ervoor, bijvoorbeeld aan de hand van opdrachten, dat de studenten zich die informatie toeeïgent. En dan is het mogelijk dat bij de student kennis, toch vooral een persoonlijk vermogen, ontstaat en zich verder ontwikkelt.