De student wil wel 3

De `stijgende verbazing' van K. Dittrich naar aanleiding van het artikel op 6 september in M over Nederlandse universiteiten, overkwam mij bij het lezen van zijn reactie (NRC Handelsblad, 16 september).

De door Dittrich geslaagd genoemde massificatie van het onderwijs (zonder kwaliteitsverlies), is ten koste gegaan van de kwaliteit.

Hoorcolleges voor honderden studenten; normverlaging om te slagen vanwege het op student-aantallen berekende universitaire inkomen en het ontbreken van selectie bij de poort ter uitzifting bij onvoldoende voorkennis.

Nederlands onderzoek in de kopgroep: een bekende, maar ongedifferentieerde conclusie. Het gaat steeds om de bèta- en enigszins de gammawetenschappen. Soortgelijke weging van de geesteswetenschappen ontbreekt. Gevolg: complete vertekening van de feitelijke situatie.

Nederlandse studenten in het buitenland doen het niet minder dan hun collega's aldaar: een simpele verklaring voldoet. Wie de kans krijgt in het buitenland te studeren doet dat meestal als bursaal, wordt dus geselecteerd op prestatie, is derhalve boven het gemiddelde.

Hetzelfde geldt voor buitenlandse gaststudenten in Nederland: zij zijn de intellectuele bovenlaag van hun thuiscohorte.

De gelijkheidsdrang van de Nederlandse overheid richting universiteiten wordt nu ingehaald door de realiteit, die van over de grenzen komt aanwaaien. Hopelijk komt er ooit eens differentiatie van de universiteiten (er zijn er liefst dertien in dit land) naar bijvoorbeeld kwaliteit. En, nog wenselijker, selectie van studenten aan de poort.