Crooswijks laatste boksfeestdag

Aad Veerman (64) was tien jaar lang de onbezoldigde organisator van de Bep van Klaveren Memorial, het sportieve eerbetoon aan zijn boezemvriend én Nederlands grootste bokser aller tijden. Maandag volgt de laatste editie.

Aan de muur van het kantoor van de horeca-ondernemer annex speelautomatenhandelaar hangt een speciaal voor de gelegenheid vervaardigd T-shirt, met op de achterzijde een veelzeggende opdruk: `Een bokser is gestorven, maar de legende leeft eeuwig voort'.

Hoe vaak Aad Veerman (64) die boodschap heeft verkondigd? Vaak, heel vaak zelfs. Maar Veerman, kleurrijk zakenman en bokspromotor te Rotterdam, is dan ook de bewaker van het erfgoed van zijn idool, die hem ooit toestond diens tassen te dragen: Bep van Klaveren, Nederlands grootste bokser aller tijden en icoon van het Rotterdam dat nog slechts voortleeft in de boeken en de herinneringen.

Aan alles komt een eind, weet Veerman en die woorden gebruikt hij dan ook, kort nadat de boksfanaat om even na elf uur 's ochtends vrienden en bekenden heeft verwelkomd in zijn tot Van Klaveren-museum omgebouwde privé-kantoor in Rotterdam-Alexander. Het kost hem zichtbaar moeite, maar de waarheid is onontkoombaar: komende zaterdag, zondag en maandag organiseert hij voor de tiende en belangrijker laatste keer de Bep van Klaveren Memorial, het jaarlijkse boksgala ter nagedachtenis aan zijn in 1992 overleden boezemvriend.

Het heeft de weldoener ,,enkele honderdduizenden euro's'' gekost, maar: ,,Het was het meer dan waard.'' Veerman wilde vooral de herinnering aan The Dutch Windmill levend houden door elke laatste maandag van september, kort na de geboortedag van Van Klaveren (26 september), een ouderwetse boksavond te organiseren. Als een ode aan het roemrijke verleden. ,,En dat is gelukt, al zeg ik het zelf, en daar ben ik best trots op.''

Tien was het, tien blijft het?

Veerman, instemmend: ,,Tien is tien. Ik kon aardig boksen, maar veel beter rekenen. Toen Bep in 1987 tachtig werd, heb ik een groot feest voor hem georganiseerd in het Feyenoord-stadion en hem een standbeeld beloofd, een boek en tien Memorials, voor als hij er niet meer zou zijn. Bep zei: `Pleurt op, ik word 104!' Ik heb me aan die beloftes gehouden, want zo ben ik. Dit jaar is het precies 75 jaar geleden dat Bep olympisch kampioen werd (in 1928 in Amsterdam, red.), dat is een mooi moment om ermee te stoppen.''

Toch was het de laatste jaren dringen geblazen.

,,Dat mag je wel zeggen, ja. Het evenement is zo'n beetje uitgegroeid tot de nationale feestdag van Crooswijk, met gasten die nooit ontbraken, types als (oud-Feyenoorders, red.) Coen Moulijn en Henk Schouten. Iedereen was en is welkom, gratis en voor niets, precies zoals Bep het gewild zou hebben. Ik werd de laatste jaren steeds vaker gebeld, soms met de meest bizarre vragen. Door een oude man bijvoorbeeld, die vroeg of ik de tram niet een uurtje later kon laten rijden. Ik kan veel, maar niet alles. Ik heb hem mee uit eten genomen en aan het eind van de avond gezegd: zo, en krijg nou maar de pestpleuris! Het werd de laatste jaren steeds moeilijker. Iedereen wilde komen, maar iedereen wilde ook op de eerste rij zitten. Als ik dat hoorde, dan ging de hoorn op de haak. Daar kan ik niet zo goed meer tegen. Ik word ook ouder. Of je nu bondscoach bent van het Nederlands elftal of niet, je bent welkom, maar ga geen eisen stellen. Iedereen is gelijk, iedereen is naakt geboren. Dat zei Bep ook altijd.''

Het Nederlandse boksen stelt weinig meer voor, zoals u zelf ook al meer dan eens heeft gezegd. Speelt het gebrek aan kwaliteit mee in uw beslissing om te stoppen met het evenement?

,,Nee, want desnoods had ik een gala in een lege hal georganiseerd. Ik heb er tien beloofd, ik heb er tien georganiseerd. Zo heb ik ook altijd zaken gedaan: doen wat je belooft.''

Hoe moet het verder met de Nederlandse bokssport nu suikeroom Veerman afhaakt?

,,Ach, de bond bestaat al sinds 1911, die zal wel altijd blijven bestaan. Hoewel het boksen alsmaar minder wordt, vooral door de mentaliteit. Vroeger toen ik trainde Bep vond mij trouwens een klotebokser was mijn tas de krant van de dag ervoor. Geld voor een tas was er niet. Nu komen ze met het nieuwste van het nieuwste, met een BMW 3 of een BMW 5. Dat zegt genoeg, of niet soms?''

Betekent uw terugtrekken ook het einde van het evenement?

,,Misschien kan de bond bijspringen of de gemeente, net als ze in Brussel doen. Elke laatste vrijdag van augustus wordt daar een groot atletiekgala georganiseerd, de Ivo van Damme Memorial. Al 28 jaar lang. Ik heb het mijne gedaan, nu zijn anderen aan de beurt. Bep is de bekendste Rotterdammer van allemaal, bekender dan Erasmus, Coen Moulijn en al die anderen. Bleek uit onderzoek. Rotterdam is een boksstad, maar hier gaan alle centjes op aan het voetbal. Daar moest maar eens verandering komen.''

Laat u de sport nu helemaal links liggen?

,,Misschien heb ik ergens nog een paar eurootjes over, wie weet. In m'n hart ben en blijf ik natuurlijk wel een boks- en een sportman.''

En dus héél misschien toch een Memorial in 2007?

,,Drie dagen geleden kreeg ik de papieren waaruit bleek dat ik over een paar maanden 65 wordt. Maar als het me over vier jaar nog gegeven is: ja. Ook al zullen m'n vrouw en m'n drie dochters tegen die tijd niet staan te springen. Maar in 2007 zou Bep honderd zijn geworden. Dat mag niet ongemerkt voorbij gaan.''