Spitsvondig nieuw duet van Van Manen

Verwacht van choreograaf Hans van Manen geen op de beleving afgestemde balletten voor de jeugd. Dus geen gedanste emoties of theatermagie, maar abstracte dans in een klassiek vocabulaire. Qua structuur bezitten die balletten overwegend een heldere Mondriaan-look, maar ze laten ook ruimte voor malle invallen.

Om dat laatste gaat het natuurlijk bij balletten voor kinderen. Die houden van grappen, van onverwachte wendingen, van wat grillig afwijkt van het geëigende. En daarmee van wat in de dans wel `bewegingshumor' wordt genoemd. Die hebben aan Van Manen wel een goede, want aardig wat van zijn werk kent een komische noot. Voor dit jeugdprogramma – met delen uit zijn bestaande werk en daarbij een gloednieuw duet – heeft de choreograaf dat humoristische nog eens extra aangescherpt. Dat is althans zo bij het duet uit Black Cake, een ballet als een in champagne gedrenkte schuimtaart dat hij oorspronkelijk voor een jubilerend Nederlands Dans Theater maakte. Door de kleine donkere Emanuele Soave tegenover de lange hoogblonde Carola van Rijn te plaatsen, buit hij de tegenstelling van driftig ventje versus verveelde ijdeltuit tot in het extreme uit. Zonder de sublieme timing van de dansers zou dit clichébeeld te melig worden.

Subtieler en spitsvondig is zijn nieuwe duet Sticky Piece. Naar het idee van de choreograaf ontwierp Keso Dekker prachtige zwart-witpakken die over en dwars met klittenband bestikt zijn, zodat de partners in hun pas de deux voortdurend hinderlijk aan elkaar kleven. Dat is een even eenvoudig als ingenieus concept, dat ook kostelijk uitpakt. De muziek van Rossini is wat slapjes, maar dat lijkt in dit visuele spel van ondergeschikt belang.

MIX4KIDS2 opent met een deel van Polish Pieces (Nederlands Dans Theater, 1975), een ballet voor volwassenen dat is gezet op Gorecki's gejaagde pianoconcert. De kinderen worden daarbij vast vertrouwd gemaakt met het aantal twaalf, dat in Van Manens werk een cruciaal getal vormt. In the Future (Scapino Ballet, 1986) op popmuziek van David Byrne lijkt wel een rekensom in dans, ritme en kleur, met zich in reeksen van zes, vier, drie en twee en één om één bewegende dansers. Gevoel voor maatverhouding zal de jeugd in dit programma zeker meekrijgen, maar of dit niet wat eenzijdig is? Het programma was beter samengesteld geweest zonder het onbeduidende On the move (NDT, 1992) en indien van In and Out (Het Nationale Ballet, 1983) slechts een enkel deel was gedanst. Toch kan Roel Voorentholt, leider van Introdans voor de Jeugd, zich gelukkig prijzen met deze Van Manen-kindermix, en vooral met het nieuwe duet, waarin Mendy Kunz uitblinkt. Met haar onderkoelde schoonheid en haar exacte lijnvoering weet ze Van Manens stijl te treffen. Al zou haar te zoete glimlach best verruild mogen worden voor een vleugje sensuele trots, sarcasme of venijn; iets eigens, dat door de gepolijste bovenlaag heen breekt.

Introdans voor de Jeugd met MIX4KIDS2. Choreografieën: Hans van Manen. Première: Sticky Piece. Reprises: (delen uit) Polish Pieces, On the move, Black Cake, In the future, In and Out. Gezien: 20/9 in Schouwburg Arnhem. Toernee t/m maart. Inl.: 026 3512111 of www.introdans.nl