Feest aan Noordzeestrand voor titelkandidaat Albers

In Zandvoort waren gisteren 50.000 toeschouwers getuige van de vierde seizoenszege van coureur Christijan Albers.

Het feestje was al lang gepland, maar pas gistermiddag verschafte Christijan Albers zich de beste reden voor zijn afterparty op het Noordzeestrand: in Zandvoort won de 24-jarige coureur de negende race in het kampioenschap van de Deutsche Tourenwagen Masters (DTM). Met zijn vierde overwinning van het seizoen bracht de `fabrieksrijder' van Mercedes de spanning om de titel tot het toppunt terug. Met één punt achterstand op zijn Duitse collega Bernd Schneider begint Albers over twee weken op de Hockenheimring aan de laatste race van het jaar.

Het vierde buitenlandse uitstapje van het Duitse toerwagenkampioenschap – na Italië, Engeland en Oostenrijk – draaide uit op een Nederlands feest. De meeste van de 50.000 toeschouwers waren voor Albers naar het circuit in de duinen gekomen. De andere Nederlandse deelnemer, Jeroen Bleekemolen, 21 jaar en bezig aan z'n eerste seizoen in de DTM, leverde de beste prestatie uit zijn racecarrière: met zijn zevende plaats reed hij zich voor het eerst in de punten. In de laatste bocht moest hij als gevolg van een kapotte band nog de Zwitser Marcel Fässler laten passeren.

Albers en Bleekemolen rijden in dezelfde klasse, maar Albers eist de meeste aandacht op. Jaloezie is de zoon van coureur Michael Bleekemolen vreemd. ,,Hij verdient ook meer aandacht, hij kan kampioen worden'', zei de jongste van de twee Nederlanders, die afkomstig is uit Aerdenhout en zowat opgroeide op het circuit. Een contract voor volgend jaar heeft Bleekemolen nog niet. ,,Maar ik denk dat ik vandaag wel bewezen heb dat ik hier thuishoor.'' Toen hij na zijn cooling down-ronde uit zijn auto stapte, vloog hij vader Michael in de armen, alsof ze elkaar jarenlang niet hadden gezien.

Van de twee Nederlanders is Albers de routinier. Hij rijdt voor het derde achtereenvolgende jaar in dienst van Mercedes in de DTM. Zijn successen leidden ertoe dat SBS6 de race live uitzond en dat er nu ook Nederlandse racefans rondlopen in andere T-shirts dan die van Formule I-coureur Jos Verstappen. Het stalletje bij het circuit met `CA Gear', merchandising van Christijan Albers, deed goede zaken. Vooral na de race. Nieuwe petjes, ,,gisteren ingevlogen''. Meest verkocht: het shirt van nummer 4.

Bleekemolen geniet die populariteit nog niet. Maar met een brede gijns op zijn gezicht scheurt hij na de race op een brommertje door het rennerskwartier. Hij genoot zichtbaar van wat hij zijn mooiste race ooit noemt, uitgerekend op zijn thuiscircuit. ,,Ik voel me onzettend thuis in de DTM'', zegt hij over zijn debuutjaar, in dienst van Opel. ,,Het is een mooie show.''

De toeschouwers, badend in de zon, kregen gisteren inderdaad een mooie voorstelling voorgeschoteld. ,,Je hebt wel veel verplichtingen op zo'n dag, maar een half uur voor de race had ik niks meer. Er zijn ook veel meer toeschouwers dan in andere raceklassen'', zei de coureur die onder meer uitkwam in de Formule Ford en in de Duitse Formule 3. ,,De mensen zijn zó enthousiast. Dan weet je dat je het ergens voor doet. Ik heb FIA GT gereden, maar daar zat nooit iemand op de tribune. Dan win je een race en dan sta je daar. Met je team heb je het dan even leuk, maar dat is het dan. Hier is dat anders.'' Onafgebroken zette Bleekemolen handtekeningen in Zandvoort.

Voor Albers was dat niet anders. Vooraf had hij een overwinning op Zandvoort belangrijker genoemd dan een eindzege in de DTM. Maar tegelijkertijd is hij met zijn overwinning wel dichter bij de titel gekomen die zijn concurrent Schneider al drie keer heeft gewonnen. Vanaf de derde plaats was hij gisteren van start gegaan, tien plaatsen voor Schneider, die zaterdag een ongelukkige kwalificatietraining kende. Al voor de Tarzanbocht lag Albers tweede, achter de Opel van de Duitser Timo Scheider. Na een eerste pitstop van Scheider ging Albers even aan de leiding, tot hij zelf de pits opzocht. Scheiders tweede pitstop liep uit op een drama, omdat hij al wegreed terwijl de bouten van zijn rechtervoorwiel nog moesten worden vastgedraaid. De race van de Duitser eindigde aan het einde van de pitstraat.

Terwijl Albers hem voorbijreed en op weg ging naar de overwinning, draaide tergend langzaam het rechtervoorwiel van Scheiders wagen. Voor Albers was de afstand tot zijn achtervolgers geruststellende groot. Hij kon zich veroorloven het relatief rustig aan te doen en zijn banden op het veeleisende circuit te sparen. Naarmate de slotronde dichterbij kwam, begon zijn wagen steeds meer te trillen, zei hij na afloop. Hij besefte dat alleen materiaalpech hem nog van de zege kon afhouden. Terwijl hij tegen de driehonderd kilometer per uur reed, dwaalden zijn gedachten af naar afgelopen vrijdag. ,,Toen kreeg ik heuvelop een klapband, terwijl ik in de zesde versnelling reed.''

In de beslissende race op Hockenheim is volgens Albers van teamorders straks geen sprake. ,,Over twee weken mag de beste winnen.'' Liever stond hij nog even stil bij zijn zege op Zandvoort, waar hij zoveel Nederlanders een aangename middag had bezorgd. Die twee autosportliefhebbers die per trein naar Zandvoort waren gekomen bijvoorbeeld. Jongen 1, onderweg naar de race: ,,Die Schneider moet toch eens een keer van zijn voetstuk worden gestoten.'' Jongen 2: ,,Laat een kaaskop dat dan maar doen.''