Dat zal ik u zo meteen vertellen

Een voorbijganger vraagt hoe hij het beste zelfmoord kan plegen. Wat te doen?

In mijn eentje lukt het niet. De wind is te hard. Ik krijg de surfplank niet op het dak van mijn auto. Hij waait er meteen weer vanaf. Ik heb dringend hulp nodig. Ik zie hier niemand. Het waait te hard.

Ik wacht op hulp. Als ik mijn zeil aan het oprollen ben, spreekt hij me aan. Ik heb geluk. Toch nog een eenzame wandelaar in dit slechte weer. Het is een kleine man van Hindoestaanse afkomst. Regelmatig gezicht, mooie bos golvend haar. Hij heeft een zonnebril op. Op zijn jack zit een label van Nautical Sport. Ik hoop dat hij me kan helpen als ik hem even aan de praat houdt. Maar ik hoef niets te zeggen. Hij praat al.

,,Heb je gesurft?'' vraagt de man.

,,Ja.''

,,Alleen?''

,,Alleen.''

,,Vergeef me dat ik het vraag, maar bent u getrouwd?''

,,Niet meer.''

,,Niet meer?''

,,Nee, ik ben gescheiden.''

,,En je bent gescheiden. Waar woon je nu?''

,,Ik woon alleen.''

,,Heb je kinderen?''

,,Ja.''

,,Je woont alleen. Dat is toch vreselijk? Helemaal alleen.''

,,Ik vermaak me best hoor.''

,,Maar dat is toch erg?''

,,Nee hoor.''

,,Waar woont je vrouw?''

,,Je vraagt me het hemd van het lijf'', zeg ik tegen hem. ,,Ik ken je niet. Waarom vraag je zoveel?''

,,Dat zal ik u zo meteen vertellen, meneer. Waarom ben je gescheiden? Was het jouw schuld of de hare?''

,,Dat vertel ik niet. Ik ken je nauwelijks.''

,,En je kinderen, zie je je kinderen nog wel eens?''

,,Ja hoor, die wonen in Zweden.''

,,Maar het is toch vreselijk dat je nu helemaal alleen woont?''

,,Welnee. Je wilt wel alles van me weten. Waarom? Ik ken je niet.''

,,Ja, ik zal je zeggen waarom. Ik loop hier rond en spreek de mensen aan. Ik ben op de vlucht. Mijn hoofd is van steen. Ik voel niets meer. Als ik op mijn hoofd sla, voel ik geen pijn. Ik voel niets meer.''

`O jee', denk ik.

,,Kun je mijn surfplank even vasthouden als ik hem op het dak leg?''

,,O ja, natuurlijk'', zegt hij. Maar hij doet het niet. De plank waait eraf.

,,Ik spreek de mensen aan en vraag of ze me kunnen helpen. De dokter wil me niet helpen met euthanasie. Ik heb geen gevoel meer in mijn hoofd. Ik voel niets meer. Ik ben dood als het ware.''

,,Je bent depressief?''

,,Ik weet het niet. Ik voel niets meer. Mijn hoofd is van steen. Als jij op je hoofd slaat, doet dat pijn. Sla eens even op je hoofd wil je? Nee, het hoeft niet. Ik begrijp het wel. Niemand kan ik duidelijk maken dat ik niets meer voel. Mijn kinderen hebben niks meer aan me. Mijn vrouw houdt afstand. Ze wil scheiden. Wij moeten een afspraak maken meneer. Mag ik uw telefoonnummer? U weet zoveel.''

,,Ik heb geen pen.''

Hij haalt een pen uit zijn zak, ik schrijf mijn nummer op een papiertje.

,,En uw naam meneer?''

Ik schrijf mijn naam eronder.

,,Ik heet Jim. U vertelt dat u op internet komt, Fred. Kunt u daar voor me opzoeken hoe ik het beste zelfmoord moet plegen. Ik heb al aan alles gedacht, dat ik me voor de trein kan gooien, of van een flat afspringen, ik kan pillen slikken, of me zelf hier aan een boom ophangen. Wat zal ik doen? Ik ben zo bang voor de dood.''

,,Zelfmoord heeft grote gevolgen voor je vrouw en kinderen'', zeg ik.

,,Mijn vrouw zegt dat ik toneel speel.''

,,Dat klopt'', zeg ik, ,,je speelt ook toneel als je niets meer voelt. Je kunt niet anders. Je moet wel toneel spelen. Als je niks meer voelt, ben je een levende dode.''

,,Dat is toch geen leven? Ik ben moe Fred. Ik weet het niet meer. Ik ben zo onrustig in mijn hoofd. Ik vind nergens rust. Zeg Fred, zullen we even voor in de auto gaan zitten?''

,,Nee'', zeg ik, ,,want ik moet mijn surfspullen inladen.''

,,O ja, natuurlijk.''

,,Kun je mijn surfplank aan de voorkant goed vasthouden als ik hem op het dak leg?''

Hij houdt mijn plank vast. Het waait hard. Windkracht zeven. Ik bind mijn plank vast. Een pak van mijn hart. Maar Jim raak ik niet kwijt. Hij praat maar door. Nu word ik zelf wanhopig. Ik kan hem niet helpen. Ik weet iets van wind en water. Ik heb geen verstand van hoofden van steen.

De volgende dag staat hij er weer. Zelfde verhaal. Duur twee uur.

's Nachts droom ik van Jim. De wind is hard. Wie drijft daar in de golven? Dat is Jim. Ik bind hem met een reservetouwtje vast aan mijn plank en sleep hem achter me aan naar de wal. Daar trek ik Jim netjes aan de kant.

De derde dag is de wind minder. Jim is niet meer nodig. Maar daar staat hij weer.

,,Heb je nog opgezocht op internet hoe ik het beste zelfmoord kan plegen?''