Querida Máxima,

We hebben een nieuwe burgemeester: het is de oude. Aníbal Ibarra (45 jaar) is afgelopen zondag door 53,5 procent van de ruim 2,5 miljoen stemgerechtigden herkozen tot regeringschef van de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires. Zijn tegenstander, de 44-jarige Mauricio Macri, een schatrijke zakenman en president van de voetbalkampioen van Latijns-Amerika, Boca Juniors, moest met 119.766 stemmen minder de aftocht blazen.

De progressieve burgemeester – jurist, gescheiden vader van twee zonen en fan van aartsrivaal River Plate – wist te winnen na een niet altijd even fijnzinnige verkiezingscampagne. De kandidaten blonken uit door de inventieve wijze waarop ze elkaar voor oplichter en rotte vis uitscholden. De stad hing steeds voller met posters waarin de tegenstander er van langs kreeg. Onder het affiche van twee kussende homo's stond de tekst: Met dank aan Ibarra, om de conservatieve kiezers duidelijk te maken dat deze man voorstander is van het homohuwelijk. Macri, die voortdurend is uitgemaakt voor vazal van het grootkapitaal, stond op duizenden plakkaten met een reusachtig lange neus en de tekst: Ik lieg nooit.

Argentijnen zijn de leukste, aardigste en verstandigste mensen op aarde. Dat zeggen ze zelf. Alleen de politici deugen niet, dat zijn zonder uitzondering gangsters. Zoals de deze week gearresteerde burgemeester Fernando Geronés van buurgemeente Quilmes. Hij wordt ervan verdacht zo'n vier miljoen euro gemeentegeld te hebben uitbetaald aan niet bestaande bedrijven. Hij moet ook uitleggen hoe het kan dat zijn hele gezin in gestolen auto's rondreed. Over een van de invloedrijkste politici van het land, de grote man van de oppermachtige peronistische partij, weet iedereen te vertellen dat hij aan het hoofd staat van een gigantisch drugskartel. De man heeft inderdaad een formidabele schurkenkop, maar dat lijkt me nogal mager bewijs. Het is gewoon een boef, heet het dan.

Dat alles is evenwel geen beletsel om toch te stemmen op de door de Schurk naar voren geschoven kandidaten, die afgelopen weekeinde bij allerlei lokale en provinciale verkiezingen bijna allemaal wonnen. Er bestaat hier ook niet echt een afkeer van de politiek. Sterker nog, iedereen staat in de rij om een publiek ambt te bekleden. Bij de deze maand in de provincie Santa Fe gehouden verkiezingen voor gouverneur en allerlei lagere gezagsdragers stonden 44.000 mensen kandidaat, een recordaantal. Op elke 69 kiezers was er eentje kandidaat.

In mei werd Néstor – `de pinguïn' – Kirchner president van Argentinië met slechts 22 procent van de stemmen, omdat zijn tegenstander Menem in de tweede ronde geen zin meer bleek te hebben. Sindsdien is de man bijna permanent op campagne. En hij is reuze succesvol. Op bijna alle niveaus en plekken in de Argentijnse samenleving is de oppositie goeddeels vernederd en verslagen. De president, eerder door de Schurk uitverkoren tot zijn kandidaat voor het presidentschap, is nu almachtig.

Wat een zegen hè dat we in Nederland een deel van de macht gewoon door geboorte overdragen? Nog 33 nachtjes slapen en dan begint in Palermo trouwens de vierdaagse beurs Mama Nu. Ik zal kaartjes reserveren voor de eerste dag. Wist je trouwens al dat het koningskind vanaf nu de ogen opent? In het babyhandboek van Mariël Croon staat dat als jij nu in bikini ligt te zonnen, de baby ,,een oranje gloed'' waarneemt. Un besito.

Buenos_Aires@nrc.nl