Kamelenteen

Mode en popmuziek, het is een gouden combinatie. In beide gevallen gaat het om de kunst van de uiterlijke verschijningsvorm, want dat er in het eerste geval een lichaamsbedekkende functie in het spel is en in het tweede geval noten en ritmes, is lang niet altijd essentieel. Dus kijken we niet vreemd op van een paaldansende Kate Moss in de nieuwe clip bij I Just Don't Know What To Do With Myself van het uitermate stijlbewuste garageduo White Stripes.

Deze groep staat een uiterst elementaire manier van musiceren en opnemen voor, waarbij ze zich streng aan allerlei zelfopgelegde regels houdt: het muzikale equivalent van de Dogma-beweging in de film, al beweert voorman Jack White nog zo hard dat hij daar nog nooit van gehoord heeft. Maar wat zegt dat van iemand die al jaren volhoudt dat hij en drumster Meg White broer en zus zijn.

Enigszins in tegenspraak daarmee lijkt dat de nieuwe single een nummer is van de nogal gesofisticeerde componist Burt Bacharach (al eerder afgestoft door Elvis Costello) en dat de nieuwe video, weliswaar in zwart-wit en vanuit één camerastandpunt gefilmd, draait om een supermodel dat op haar beurt om een paal cirkelt. Maar dat is de ware stijl: simpel ogend, doch peperduur. Overigens mist deze clip elk erotisch effect en is de grap er al snel af.

Hiphop is misschien wel modebewuster dan welke subcultuur ook, en minstens zo geobsedeerd door de tekortkomingen op dat vlak. Menige hardcore-hopper zal gruwen bij de lichtgewicht-party-hiphop van het meisjestrio Fannypack, dat qua stijl toch teruggrijpt op de dagen dat de Fat Boys onmiddellijk lik op stuk kregen van de evenzeer naar hun lichaamsgewicht en broekmaat vernoemde Skinny Boys. Het bijeengeraapte, multicultureel ogende tienergroepje uit Brooklyn maakte met So Stylistic een erg aanstekelijke cd vol electrobeats in jaren-tachtig-stijl en even pittige als grappige raps in de beste Salt 'n Pepa-traditie. Daarin pakken ze rustig taboes aan, zoals in het hilarische Cameltoe. Het hierin bezongen fenomeen doet zich voor bij iets te gezette dames die zich in iets te nauwe broeken wensen te hijsen en kan, zonder onsmakelijk te worden, het best omschreven worden in een citaat van de dames zelf: ,,Is your crotch hungry girl? Cause it's eating your pants.''

Het clipje is een mooi contrast met dat van de White Stripes: een vrolijk gekleurd tekenfilmpje zonder een supermodel in zicht, maar met een stel dekselse meiden die zich en passant ook vrolijk maken over nog zo'n modedelict: blote navels van mensen die dat eigenlijk niet meer kunnen hebben.

Het fenomeen van de `cameltoe' kan overigens, zo meldt een ervaringsdeskundige ons, gemakkelijk verholpen worden met een stukje karton op de gevoelige plek, bijvoorbeeld een speelkaart. Een hartenboer tussen de benen schijnt favoriet te zijn.