Athene 2004

In deze tijden van medailles en nog eens medailles, van goud en nog eens goud wordt vergeten dat tijdens de eerste moderne Olympische Spelen in Athene geen enkele Nederlandse sporter een medaille behaalde. Dat kon ook moeilijk anders, omdat de Nederlandse sport niet betrokken wilde worden bij de nieuwe olympische beweging van de Pierre de Coubertin. Pim Mulier, grondlegger van de moderne Nederlandse sportbeoefening, had weinig vertrouwen in de herinvoering van Olympische Spelen. Slechts dertien landen stuurden een vertegenwoordiging naar de Spelen in Athene, in totaal telde het evenement slechts 311 deelnemers. De tijden zijn veranderd: iedereen wil nu meedoen. Nederlandse sportbestuurders zouden liefst de hele bevolking inschrijven voor de Spelen van Athene 2004, alleen maar om zoveel mogelijk medailles te behalen. Aan het aantal behaalde medailles meent men immers te kunnen aflezen hoe gezond een volk is. Meedoen om de eer deelnemen is belangrijker dan winnen is al lang uit de tijd. Voor goud gaan, daar gaat het om. Het is nog maar de vraag of deze generatie wel had willen meedoen in Athene 1896 als ze geweten had wat er op de winnaars te wachten lag. De winnaars van 1896 kregen geen gouden medaille, maar een zilveren medaille, een diploma en een olijftak (uit Olympia), de nummers twee een bronzen medaille en een olijftak en de nummers drie niet meer dan een handdruk. Inderdaad, een erg karige beloning.

Derde aflevering van een fotoserie over Athene 2004.