Luguber gegrom en gekte bij The Cramps

Waren The Cramps tammer geworden? Welnee, dat leek maar zo. Zanger Lux Interior mocht dan niet in een bikinislip en op pumps maat 45 over het podium stormen, hij bewaarde zijn arsenaal aan wildemanscapriolen dit keer tot in de toegift. Tijdens een langgerekt Surfin' bird klom hij weer ouderwets als een getergde King Kong op de installatie, dronk hij de glazen leeg van het publiek op het balkon van Paradiso en botvierde hij zijn schoenenfetisjisme op de panterlaarsjes van de ijzig koele gitariste Poison Ivy.

The Cramps doseren hun gekte wat minder uitbundig dan een kwarteeuw geleden, toen ze op de golven van de punkbeweging hun mengeling van rockabilly en garagerock introduceerden. `Psychobilly' werd hun muzikale equivalent van het monster van Frankenstein gedoopt, en in hun songs werden alle denkbare thema's uit B-horrorfilms, sciencefiction-trash en bloederige slash-movies overhoop gehaald. Op hun nieuwe cd Fiends Of Dope Island (ook verkrijgbaar op bloedrood vinyl) blijken die thema's nog lang niet uitgeput, en gromt Interior nog even luguber over al of niet bestaande films als The Brain from Planet Ork in songs met hersenloze titels als Wrong way ticket.

Onder al die stripverhaalthematiek sluimert een diepgewortelde liefde voor de schaduwzijde van de rock & roll. Een Cramps-concert zal nooit voorbijgaan zonder een handvol coverversies van obscure garagerock-klassiekers, en in Psychotic reaction van The Count Five deed Lux Interior zelfs een onbeholpen poging om de stoomfluit-harmonica uit het origineel na te bootsen. De bijna volgetatoeëerde drummer Harry Drumdini raakte alleen de hoognodige trommels en Poison Ivy liet haar meedogenloze rockabilly-riffs met de galmknop op tien uit haar versterker knetteren. Trots haalde Interior bassist Chopper Franklin naar voren om zijn verse tattoo te tonen: een portret van Johnny Cash, met het bijschrift `Rest In Peace'. In zwart leer, zwart zijden hansop en met zwarte puntschoenen zong Interior zijn eigen eerbetoon aan de overleden rockabillyheld: Color me black.

Terwijl in de hal The Cramps' eigen pillendoosjes (zonder inhoud) verkocht werden, bleef New kind of kick het nummer waarin het beest in Lux Interior wakker werd. Buigend over de voorste rijen deed hij oneerbare voorstellen aan de meisjes en bedelde hij om drank en drugs bij de jongens. Is het rockpubliek braver geworden, of werden hem dit keer minder pillen in de mond gestopt? Feit is dat The Cramps nog even wild en amusant zijn als ooit tevoren, en dat een verdorven geest als die van Lux Interior heel wat meer garantie biedt voor een opwindende rockshow dan de gymnastiekapparaten van Mick Jagger.

Concert: The Cramps. Gehoord: 18/9 Paradiso, Amsterdam.