Juffrouw Laps

In de loop der jaren heeft de pers veel onzin over mij geschreven, maar met haar beweringen over de manier waarop ik juffrouw Laps in mijn opera Woutertje Pieterse zou hebben behandeld spant Elsbeth Etty de kroon (Cultureel Supplement, 5 september).

Ik zou juffrouw Laps `ontseksualiseerd' hebben. Een bewering die ik bijna als een aanval op mijn compositorische zedelijkheid zou kunnen beschouwen, ware het niet dat Etty bij haar onderzoek niet verder is gekomen dan het programmaboekje uit 1987 dat ik niet geschreven heb.

Indien Etty het werk had gezien, had zij zich zonder enige moeite kunnen overtuigen van het precieze tegendeel: in de eerste en tweede scène van het tweede bedrijf brandt het heilig vuur in het souterrain van juffrouw Laps dermate gloedheet dat Woutertje Pieterse nauwelijks weet hoe hij zich aan de poging tot verkrachting moet onttrekken.

Lijdt mevrouw Etty soms aan de virusziekte der muziekjournalistiek die eveneens stelselmatig de programma's in plaats van de muziek bespreekt?