De erfenis van Dick Grasso

Het vertrek van Dick Grasso bij de New Yorkse beurs moet worden aangegrepen om het ondernemingsbestuur van de New York Stock Exchange (NYSE) te verbeteren, zodat het Amerikaanse bedrijfsleven een voorbeeld kan worden voorgehouden.

De NYSE heeft er onder Grasso een potje van gemaakt, maar vormde helaas geen uitzondering. De overdreven macht van de bestuursvoorzitter annex uitvoerend directeur, de vriendjespolitiek in de raad van bestuur en Grasso's buitensporige salarispakket worden bij veel Amerikaanse bedrijven weerspiegeld. De NYSE heeft de kans in het tijdperk na Grasso een bestuursmodel te vestigen dat kan worden gekopieerd door beursgenoteerde bedrijven.

Er zijn vier eenvoudige, maar radicale hervormingen die de NYSE moet invoeren als onderdeel van de beloofde vernieuwing. In de eerste plaats moeten de functies van bestuursvoorzitter en uitvoerend directeur van elkaar worden gescheiden. Een sterke, toezichthoudende bestuursvoorzitter verkeert in een betere positie om de uitvoerend directeur ter verantwoording te roepen.

In de tweede plaats moet de raad van bestuur veel kleiner worden. De NYSE had 27 directeuren. Dat zijn er veel te veel om goede discussies te kunnen voeren en gaf de 24 toezichthoudende directeuren waarschijnlijk het gevoel dat ze zo weinig in de melk te brokkelen hadden dat het ook niet echt hun verantwoordelijkheid was om ervoor te zorgen dat het goed ging. Zes tot acht toezichthoudende directeuren en drie uitvoerende directeuren moeten genoeg zijn.

Maar betekent dat niet dat afscheid moet worden genomen van de bazen van Wall Street-firma's, captains of industry en voormalige politici die nu in het bestuur van de NYSE zitten? Inderdaad, dat is de derde hervorming. De NYSE heeft behoefte aan werkelijk onafhankelijke directeuren, niet aan een vriendenclub waarvan sommigen bedrijven leiden die door de beurs worden gecontroleerd.

De vierde en laatste hervorming is de meest radicale: de NYSE moet zelf een beursgenoteerde firma worden en zijn taken als toezichthouder afstoten die bij beurswaakhond SEC thuishoren. Het moet duidelijk zijn dat de doelstelling het maximaliseren van de winst van zijn aandeelhouders is. In samenhang met de drie andere hervormingen zou de NYSE dan eindelijk een goed voorbeeld voor anderen kunnen zijn.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.