VOORKEUR FILM

Les triplettes de Belleville

Frankrijk is Franser, Amerika Amerikaanser en het weesjongetje zieliger dan alle andere weesjongetjes. De eerste troef van de Franse animatiefilm Les triplettes de Belleville is de karikatuur. Anders dan in de meeste tekenfilms is de sentimentaliteit hier vermengd met valsheid, het fietsgekke jongetje is geen schattig ventje en de hond heeft het zwaar te verduren.

Maker Sylvain Chomet deelt met bijvoorbeeld de Engelse animatiefilmer Nick Park (bekend van de reeks klei-films met Wallace en Gromit) een voorliefde voor onzinnige cartoonlogica, waardoor oorzaak en gevolg schitterend uit balans komen te liggen. Chomet tekende meesterlijk overdreven de details van een jaren-vijftig Frankrijk.

De plot van Les triplettes bevat nogal wat onverwachte wendingen zonder zichzelf daarvoor op de borst te kloppen. De film dendert lekker door. De Tour de France, de maffia, kikkers, Django Reinhardt en Jacques Tati spelen er allemaal een rol in. En dat alles zonder dat er een woord gezegd wordt. Generaal De Gaulle is op een televisie nog het langst verstaanbaar aan het woord. Het sentiment mag er ook zijn.

Bijna pijnlijk zijn de close-ups van het gezicht van de grootmoeder, die zo onvoorwaardelijk van haar kleinzoon houdt. Die liefde is de motor van de film, en Chomet heeft er slim voor gekozen om die niet voor de hand te laten liggen.

Regie: Sylvain Chomet. In Amsterdam, Groningen, Nijmegen, Rotterdam en Utrecht.

Swimming Pool

Opnieuw maakte François Ozon een pychologisch portret van een eenzame vrouw, opnieuw gespeeld door Charlotte Rampling. Swimming Pool is echter spannender dan Sous le Sable. En er zit een harde verrassing aan het eind die bijna dwingt de film met nieuwe ogen te herzien.

De hitsige Ludivine Sagnier brengt de oudere schrijfster (Rampling) in een staat van opwinding die haar door een writer's block heensleept. Ozon brengt onmerkbaar lagen van echt en niet-echt aan in zijn film.

Regie François Ozon. Met: Charlotte Rampling, Ludivine Sagnier, Jean-Marie Lamour. In 20 bioscopen.

Kracht van het Beeld

De Vereniging van Brabantse Filmtheaters organiseert twee programma's waarin de nadruk ligt op het beeld van de film. In Kracht van het Beeld zijn films geselecteerd op hun uitzonderlijk camerawerk, zoals De Grote Vakantie van Johan van der Keuken en In the Mood for Love van Wong Kar-wai. In Film Lounge gaat het om films van Nederlandse fotografen, zoals Sky over Holland van John Fernhout en Amsterdam-Batavia door de lucht van Piet Zwart.

Kracht van het Beeld van 18 sept t/m 24 sept in De Balie, Amsterdam.Filmhuis De Keizer, Deventer; Plaza Futura Eindhoven; Lux, Nijmegen; Filmfoyer, Tilburg.

Moviedroom

Twintig oude glansfilms uit het depot van Amerikaanse distributeurs reizen langs zes filmhuizen. Bekende films als de gewelddadige western The Wild Bunch en de film die van Jean Harlow voorgoed de blonde seksgodin maakte, Bombshell (Victor Fleming, 1933). Of Cat on a Hot Tin Roof, een zinderende toneelverfilming met Paul Newman en Liz Taylor. De filmkopieën zijn aan de filmhuizen geleverd op voorwaarde dat ze maximaal 6 avonden draaien.

T/m 16 maart 2004. In: Filmmuseum, Amsterdam; Haags Filmhuis; Lantaren/Venster, Rotterdam; Plaza Futura, Eindhoven; Lux, Nijmegen; 't Hoogt, Utrecht.

Nói Albinói

De zeventienjarige Nói is een rebel without a cause in een klein dorpje in IJsland. Hij is briljant en hij verveelt zich te pletter. Hoofdrolspeler Tómas Lemarquis is een dwingende kale scholier, die met een mengeling van ernst en ironie door het besneeuwde dorpje sjokt, dromend van Hawaï en verliefd op Iris. De kracht van dit speelfilmdebuut van regisseur Dagur Kári ligt in de consequente benadering van de wereld vanuit het standpunt van Nói.

Regie: Dagur Kári. Met: Tómas Lemarquis, Elin Hansdóttir, Thröstur Leó Gunnarsson. In: Rialto en Kriterion, Amsterdam; Haags Filmhuis; 't Hoogt, Utrecht.