Sprijding 3

Wat men gezaaid heeft, wordt nu geoogst. Totale ontwrichting en radeloosheid bij de bestuurders hoe het probleem van de allochtonen op te lossen. Vanaf de jaren '70 hebben alle kabinetten alles nagelaten om de instroom van asielzoekers iets te beperken. De zogenoemde `gewone man' wist al waarop het uit zou uitlopen, maar alle politici waren blind. Het onderwerp `asielzoekers' werd onbespreekbaar geacht. Wie het waagde voorzichtig te opperen dat het land overvol zou raken, werd voor `fascist' uitgemaakt. Wijlen het Kamerlid Janmaat, de enige in de Kamer die het openlijk aan de orde stelde, heeft het bijna met de dood moeten bekopen. Bij een gewelddadig optreden van actievoerders werd zijn partner levensgevaarlijk gewond en is zij blijvend invalide. De daders werden bijna als helden beschouwd. Nu, nadat ruim 1,5 miljoen asielzoekers hun toevlucht gezocht hebben in Nederland, komen de politici tot inkeer. Luid en klaar wordt nu verkondigd, en in vaak heftiger bewoordingen dan waarvoor de heer Janmaat destijds werd veroordeeld, dat men strenger moet optreden tegen asielzoekers. Helaas te laat. De maatregelen die thans getroffen worden, hebben de instroom van asielzoekers weliswaar aanzienlijk beperkt, doch de instroom via zogeheten `gezinsvereniging' en huwelijken gaat rustig door en op deze wijze komen jaarlijks nog vele tienduizenden allochtonen het land binnen.