Weg bonuskaart, weg bonus

Het grote voordeel van Albert Heijn. Dat is de nieuwe campagne van 's lands grootste supermarkt. De dag wordt niet meer geplukt, de kleintjes blijven onbewaakt.

Ook de klanten van Albert Heijn lijken sinds enige tijd een nieuw motto te hebben. Direct ontleend aan het gedachtegoed van Pim Fortuyn: ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg.

Want toen het exorbitante salaris van topman Anders Moberg, de nieuwe hoogste man bij moederbedrijf Ahold, bekend werd, bleven de gevolgen niet lang uit. Voormalige klanten zouden massaal hun bonuskaart in stukken hebben geknipt, caissières zaten eindeloos te wachten op klanten.

Hoewel de gevolgen van de `kopersstaking' in de praktijk wel mee zullen vallen, was de beeldvorming vernietigend. De 440 mensen die op het hoofdkantoor hun baan verloren, leken direct het slachtoffer te zijn van de miljoenen die Moberg ging opstrijken. Wie wilde daar nog zijn boodschappen doen? Klagers en zo ook de ontevreden consument hebben de media van tegenwoordig razendsnel als medestander.

Zijn meerdere mensen boos, dan is een boycot snel geboren. Geen centrale acties meer, zoals in het verleden met Zuid-Afrikaanse sinaasappelen of Angolese koffie. Het gaat eerder om een informele boycot zonder leiding die voortdurend om nieuwe energie vraagt. In de vorm van verse informatie, bijvoorbeeld de stroom interviews die Moberg de afgelopen weken gaf. Ook de positie van president-commissaris De Ruiter genereerde de nodige publiciteit. Ahold bleef op deze manier het gesprek van de dag en om het rumoer te stoppen leek een reductie van Mobergs salaris en het vertrek van De Ruiter nog de enige uitweg. Beide zaken werden vanochtend aangekondigd.

Het is geen toeval dat juist Ahold het slachtoffer werd van de publieke woede. Hetzelfde publiek heeft het concern immers groot gemaakt. Door boodschappen te doen bij Albert Heijn, Etos en Gall & Gall, maar ook door aandelen te kopen die de internationale expansie van het bedrijf mogelijk maakten.

En ook in de succestijd van Ahold speelden de media een grote rol: voormalig bestuursvoorzitter Cees van der Hoeven slaagde erin altijd een ideaal beeld van het concern te schetsen. Via zogeheten best practices leerden de verschillende leden van de gelukkige Ahold-familie elkaar om samen een ideaal en hecht bedrijf te vormen. De buitenwereld geloofde hem lange tijd op zijn woord. Tot het concern begin dit jaar bijna omviel. Van der Hoevens opvolger Moberg spreekt zelfs openlijk over Ahold als een ,,losse federatie van bedrijven''.

Het publiek geeft, het publiek neemt.