Tomeloos vreten, boeren, schijten en stroef spelen

Het lijkt alsof de geur van diarree en eten nog enige tijd na afloop van de voorstelling in de neusgaten nazindert. Dat komt waarschijnlijk omdat Vleesch juist door die geur viezer is dan je verwacht. Zelfs met de wetenschap dat de spelers van toneelgezelschap Annette Speelt zijn uitgegaan van de beruchte eetfilm La Grande Bouffe (1973), en met een regisseur als Theo van Gogh aan het roer, blijft de realiteit op het podium indrukwekkend walgelijk.

Het gezelschap Annette Speelt heeft vanaf zijn oprichting vorig jaar laten merken dat het aandacht wil. Het beleidsplan was al af op de toneelschool, de leden zijn vol van elkaars voortreffelijkheid. Zonder de vaste – en subtielere – regisseur Christiaan moest er nodig iets opvallends komen.

In de film zijn het vier oude mannen die besluiten zichzelf dood te eten. Hier zijn het drie jonge mannen – toch een verschil. Hun doodswens overtuigt namelijk geen seconde. Michel Sluysmans, Thijs Römer en Marijn Klaver lijken zelfs met houterig plezier een oppervlakkige schets van hun voorafgaande leven te acteren, alvorens ze overgaan op de hoofdbezigheid van de avond: tomeloos vreten, boeren en schijten. Het acteerwerk rond die kernbezigheid blijft ontstellend stroef, zelfs voor een metafoor over de holheid van het leven schiet het tekort.

Het bunkeren gaat Thijs Römer nog het beste af, maar hij heeft dan ook een rol die alle ruimte laat voor overdaad. Römer speelt een gevierd filmster, de rol van Marcello Mastroianni in de film van Marco Ferreri, en lijkt af en toe sprekend op de varkens waarvan afgehakte hoofden de tafel sieren. Ook de toevallig passerende postbode Marloes, gespeeld door Astrid van Eck, doet overtuigend mee met het groteske vreetfestijn. Haar gezicht staat immer op grote grijns, wat haar zowel een dommige als uiterst innemende uitstraling geeft.

De grote tafel vol etenswaren is dicht naar het publiek geschoven. Dat creëert een ongemakkelijke intimiteit. Als Römer zich door een salade heen bijt, vliegen de tomaten de toeschouwers in de schoot. Als Sluysmans zijn paté niet voorbij zijn keel krijgt, zien we het weekroze goedje straaltje voor straaltje naar buiten glijden. Onderwijl babbelt de enige andere vrouw van het gezelschap, een hoertje gespeeld door Kristen Denkers, over haar `klaarkom'-capaciteiten, die haar gebrek aan eetlust compenseren. ,,Kijk, dat kan ik dan weer'', zegt ze met een triomfantelijke glimlach.

Met Vleesch heeft Annette Speelt een voorstelling gemaakt die over de tong zal gaan, met precies die mengeling van afkeuring en bewondering waar de groep waarschijnlijk op hoopte. En eerlijk is eerlijk: zo vies als deze zijn er niet veel. Maar nu de interesse is gewekt, valt te hopen dat Annette Speelt nog wat meer te bieden heeft dan het stinkende aftreksel van een beroemde film.

Voorstelling: Vleesch door Annette Speelt. Regie: Theo van Gogh. Gezien: 16/9, Theater aan het Spui, Den Haag. Aldaar t/m 23/9. Tournee t/m 11/10. Inl: 070- 3465272 of www.annettespeelt.nl