`Ik moest altijd haar hand vasthouden'

Moeder Sandy Telford uit Canada (tweede van links op de foto): ,,Doordat mijn dochter Lesley vroeger x-voeten had, raadde de dokter aan om haar op ballet te doen. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat medici Lesley aan het dansen hebben gekregen.''

Voor zijn nieuwe voorstelling bij het Nederlands Danstheater, 1st Flash, nodigde de Finse choreograaf Jorma Elo de moeders van zijn zes dansers uit om mee te doen. De vrouwen, die hiervoor dit weekeinde uit Japan, Canada, Slowakije en Frankrijk kwamen gevlogen, hoeven niet zelf mee te dansen. Hun bijdrage werd gistermiddag in Den Haag op video opgenomen. 1st Flash gaat morgen in Den Haag in première.

De 42-jarige Elo werkt als danser al dertien jaar voor het gezelschap. Hij maakte choreografieën voor buitenlandse gezelschappen en voor voor de jaarlijkse NDT-workshops. 1st Flash is zijn eerste reguliere voorstelling voor NDT I.

Omdat dansers doorgaans op zeer jonge leeftijd beginnen, spelen de moeders een belangrijke rol in hun carrière. Elo vroeg ze naar die rol, en laat de antwoorden in de voorstelling zien. De Duitse Irmgard Scharafali (vijfde van links) over dochter Parvaneh: ,,Mijn dochter was vroeger een moederskindje, ik moest altijd haar hand vasthouden. Door de concentratie die voor dans echter nodig is, kwam ze wat losser van me te staan. En werd het snel logisch dat ze danseres wilde worden.''

Twee moeders zagen dans aanvankelijk als een vorm van sport voor hun kinderen. De Slowaakse Libusa Timulak (derde van links): ,,Ballet was voor Lukás een van de vele sporten op school. Toen hij uiteindelijk voor de dans koos, heb ik hem altijd bijgestaan. Als ik hem zo zie dansen dan ben ik gelukkig en zeer trots.'' Martine Walerski uit Frankrijk (vierde van links): ,,Toen mijn zoon Medhi zeven jaar was, hebben we een lijst met sporten opgesteld waaruit hij kon kiezen. Hij koos heel overtuigd voor dans.''