`We staan nu allemaal achter Arafat'

In de Gazastrook lijkt de intifadah een tweede adem te hebben gekregen door de Israëlische liquidatiepolitiek em het besluit Arafat uit te wijzen.

Sinds het bloedig einde van het broze en eenzijdige staakt-het-vuren van Hamas zijn de muren in de Gazastrook opnieuw volgekwast met reusachtige Hamas- en Islamitische Jihad-graffiti. Dezelfde muren waren amper drie maanden geleden in het kader van het internationale vredesplan op bevel van nu alweer afgetreden Palestijnse premier Mahmoud Abbas en diens veiligheidschef Mohammed Dahlan netjes witgeschilderd. Dat ze nu opnieuw vol staan met oproepen tot de strijd en eerbetoon aan de martelaars spreekt boekdelen. De duizenden oorlogsleuzen moesten immers snel verdwijnen om een sfeer van orde en gezag te creëren, een noodzakelijke stap om het jongste vredesplan een kans te geven. Hamas' aanhangers keken toen nog toe.

Maar niets wijst in de Gazastrook nog op de gelatenheid die er heerste na de terugtrekking van de Israëlische troepen uit het noorden van de Gazastrook en de stad Bethlehem, nog maar een paar maanden geleden, toen het internationale vredesplan, de Routekaart, een begin van uitwerking kreeg. De door de Israëlische troepen in de Gazastrook aangerichte verwoestingen waren enorm, en het ongeloof in het vredesplan onder de inwoners was naar verhouding. Maar na de golf van Israëlische liquidaties en pogingen daartoe tegen Hamasleiders en het besluit Yasser Arafat te verbannen lijkt het alsof de intifadah hier een tweede adem vindt, met nieuwe strijdbaarheid en meer eendracht dan voorheen. Bij de dagelijkse manifestaties zijn meer mensen op de been dan te voren; er zijn ook veel wapens te zien, en lang niet alleen in de handen van de meelopende politieagenten.

Hamaslid Abu Ali kent het moment van omslag. ,,Nadat Israël Hamasleider Ismail 21 augustus Abu Shanab had vermoord, was iedereen hier uit op wraak. Er waren op dat moment al 16 Palestijnen geliquideerd door Israël sinds het begin van het door Hamas en Islamitische Jihad afgekondigde eenzijdige staakt-het-vuren'', zegt hij. ,,Onder hen was de beste vriend van de man die zich op 19 augustus samen met 20 Israëliers in Jeruzalem opblies.''

Zal Dahlan, die waarschijnlijk opnieuw veiligheidschef wordt in het kabinet van Ahmed Qurie, het bevel geven om alle graffiti weer te laten overschilderen? ,,Nee, waarom zouden ze dat doen?'' Abu Ali reageert verrast: ,,We zijn nu allemaal supporters van Hamas én Arafat''. Abu Ali is in 1991 gearresteerd en sindsdien lid van Hamas. ,,De Israëlische gevangenis is de intifadah-universiteit'', zegt hij. Veel gevangenen, inclusief leden van de politie van Arafats Palestijnse gezag, zijn lid geworden van de extremistische moslimbewegingen. Abu Ali was een van de 415 Hamasleden die begin jaren negentig door Israël naar Libanon werden verbannen.

,,Stel dat ze Hamasleider sjeik Ahmed Yassin te pakken hadden gekregen, dat zou hun niets hebben opgeleverd, integendeel – honderd nieuwe Yassins zouden zijn opgestaan - en hetzelfde geldt ook voor Arafat. Ik hield niet van Abu Ammar (Arafat)'', zegt Abu Ali. ,,Sommigen hebben vroeger het portret van Abu Ammar staan vertrappen, zoals mensen in Bagdad op Saddams portret dansten, maar nu rijden ze in Gaza met zijn foto op de achterruit van hun auto. Als ze Arafat aanpakken staan wij allemaal als één man achter hem.''

Abu Ali is somber over de toekomst. ,,De meeste jongeren die als martelaar zijn gestorven in deze intifadah hebben hun leerschool gehad in de eerste intifadah. Iemand die vijf was in 1987, toen de eerste opstand begon, was 12 toen de Palestijnse autonomie er kwam en heeft sindsdien niets dan ellende en vernedering gezien. Mijn zoontje is nu zes, en ik vrees dat hij nu al precies weet wat hij zal doen. Hij is nog maar zes, maar zijn ziel is zwart; hij wordt heel waarschijnlijk een martelaar in de volgende intifadah.''

,,Hoe halen ze het in hun hoofd om te denken dat zij zomaar onze president kunnen wegsturen of doden?'' vraagt Rim (35). Maar ze is minder fel. ,,Het doet me ook pijn als ik ons volk, mijn broers en zusters, zo gewapend door de straten van Gaza zie marcheren om duidelijk te maken dat zij niet van plan zijn zich als schapen te laten afslachten. Ik ben nu met Hamas, ik zou mezelf voor onze zaak kunnen opofferen, maar mijn diepe overtuiging zegt `nee'; dit is niet de goede manier, ondanks de Israëlische militaire overmacht en alle agressie'', aldus Rim.

Vlakbij de poort van de islamitische universiteit van Gaza prijkt een twintig meter lange slogan: `Hamas'. Samir Mahmoud (37) werkt en studeert aan dit bastion van Hamas en Jihad-aanhangers. ,,Wij willen vrede, laat me dat eerst en vooral duidelijk maken'', begint hij. ,,Maar de aanvallen van Israël zijn niet tegen Hamas alleen gericht. Het is een campagne tegen het Palestijnse volk en het verzet tegen de bezetting. Als zij stoppen met hun aanvallen zal Hamas misschien ook met zijn operaties tegen Israël stoppen.''

,,De Israëlische aanvallen maken ons alleen sterker. Er zijn Palestijnen die tegen de zelfmoordoperaties van Hamas gekant zijn om principiële redenen, maar de meesten die zich tegen de gewapende strijd uitspreken zijn rijk. Zij denken alleen aan hun winst en hun handel, maar zij vormen slechts een kleine minderheid. Als ik in mijn familie vraag wat ze ervan vinden zijn ze allemaal pro-Hamas'', zegt Mahmoud.

,,De politiek is hier op slag veranderd door de Israëlische beslissing om Arafat uit te wijzen'', aldus Mahmoud. ,,Het is alsof een automaat in werking is gesteld, alles is anders geworden als met een druk op een knop. Wij zijn nu allemaal met Hamas en met Arafat. Alleen de Israëliërs konden zoiets voor elkaar krijgen in Gaza.''