Valentin Silvestrov

Uit de muziek treden zonder deze te verlaten, op zoek naar een wereld achter de wereld: dat is Valentin Silvestrovs utopie sinds de jaren zeventig.

De in 1937 geboren Oekraïense componist schrijft in afbrokkelende lange lijnen lyrisch en soms tegen het larmoyante aan. In 1970 brak hij door bij Gaudeamus met een Hymne voor orkest, gespeeld door het Utrechts Symfonie Orkest. Dat orkest wijdde zich ook aan Andriessens Hoe het is. Dat was bestemd voor het Concertgebouworkest maar dat had er weinig zin in, enkele maanden na de Notenkrakersactie gericht tegen het beleid van dit orkest.

`Hoe het was' lijkt de meest passende titel voor Silvestrovs recente muziek. Op deze nieuwe cd herinneren Metamuziek en Postludium aan Alexander Skrjabin, Gustav Mahler en Peter Schat. Pianist Alexei Lubimov en het Weens Omroep Symfonieorkest tonen alle begrip voor Silvestrovs compositie, door hemzelf betiteld als ruïnes.

Valentin Silvestrov: Metamuziek en Postludium. ECM New Series