Column

Boetekleed

Soms ben ik boos. Boos op mezelf. Boos op mijn te snelle conclusies. En vooral boos op mijn te gemakkelijke vooroordelen. Natuurlijk had ik mijn pen al diep in de azijn gedoopt om de raad van bestuur van Vendex KBB eens even flink aan te pakken.

Ik ben maar een domme columnist, weet niets van grootwinkelbedrijven, maar zag al jaren dat de warenhuizen van V&D derderangs steunkousenwinkels waren geworden. De onbedaarlijk tuttige Oost-Europese pakjes van de verkoopsters, de mottenballengeur op de piepende roltrappen, de onverkoopbare handel (al geef je het weg, niemand wil het!) en vooral de kleuren van de smakeloze schoonmoederkleding in de rekken waren niet te doen. Ik ging er nog wel eens heen voor een doosje punaises, maar maakte haast als ik door zo’n bladderend filiaal liep. Een mens kan op een dag maar een beperkte dosis oubolligheid hebben.

Vooral de voorzitter van de raad van bestuur, een zekere Hamming, wilde ik toch echt uitleggen dat je met een simpel Ik wist het niet op zo’n positie niet wegkomt. En zeker niet tegen zo’n exorbitant en ordinair salaris plus bonussen plus opties plus onkostenvergoedingen en andere extra’s. Ik had het stukje in mijn hoofd al klaar. Maar wat gebeurt er?

Ik loop gisteren in het swingende Bussum, het dorp waar ik ooit getogen ben, en wie zie ik staan dralen voor de plaatselijke Albert Heijn? Edje Hamming! Hij durfde net als velen van ons niet naar binnen. Je wilt daar voorlopig niet gezien worden. Ed zag er slecht uit. Gebogen, rode ogen en kilo’s afgevallen. Ik ging naast hem staan en we lachten wat over de dementerende Ahold-commissaris Henny de Ruiter, op dit moment de risee van de Nederlandse financiële wereld, over zijn Zweedse vriendje Moberg, die zo op Ronnie Tober lijkt en over de duizenden doorgeknipte Bonuskaarten, die massaal bij Ahold worden ingeleverd.

Tussen neus en lippen vroeg ik hem wanneer hij zou aftreden na het Vendex-debacle. Hij vroeg me om mee te komen en voor ik het wist zat ik bij hem achterop de fiets. Wij naar zijn huis. De verhuiswagens stonden al voor. Zeven trailers werden zwijgend gevuld met de meest smakeloze rijke-mensenspullen. Met horten en stoten vertelde hij mij dat hij ‘s nachts was overvallen door een ondraaglijk schuldgevoel. Had hij eerst in de pers nog geroepen dat hij er niets aan kon doen, in het slapeloze donker was hij tot inkeer gekomen.

Derderangs nitwit, galmde het voortdurend door zijn lege hoofd. Daarna was hij voor zijn slaapkamerraam gaan staan en denkend aan de 2.300 ontslagen werknemers was hij overvallen door een snikkende huilbui. Door zijn onbehoorlijke bestuur komen 2.300 mensen diep in de shit! Bij die mensen moeten huizen worden verkocht, caravans gaan in de aanbieding en vakanties zijn al afgezegd.

Ik trek mijn consequenties en ben solidair, dacht de acuut depressieve bestuursvoorzitter. Ik verkoop alles, inclusief al mijn antieke raceauto’s (dan maar geen Quote Miljonairsrace!!) en stort de opbrengst in een speciaal fonds voor de slachtoffers van mijn jarenlange stekeblindheid. Ik zal in het Tabaksblad, het clubblad van de exclusieve vereniging van Bestuursvoorzitters & Commissarissen, uit de doeken doen waarom ik er mee ophoud. Geen dubbeltje wil ik verder nog hebben. Ik schaam me diep. Jarenlang lopen graaien omdat ik zogenaamd zulk belangrijk werk deed en juist daarom treed ik nu af. Uit respect voor mijn slachtoffers in Geleen, Rotterdam, Heerenveen en andere getroffen steden.

Ik vertelde Ed dat ik het prettig vond dat ik eindelijk eens met een kapitalist met ballen sprak. Ik beloofde ook dat ik er in mijn wekelijkse stukje in deze krant melding van zou maken. Hij bedankte mij en liep naar een van de garages om een roestig golfsetje te redden.

Ik mijmerde nog een beetje over deze Gooise tragedie, zag mevrouw Hamming al bij andere mensen het koper poetsen en vroeg me af wat Ed gaat doen. Auto’s wassen? Pizzakoerier? Half oktober wordt de inboedel geveild. Ik kan de familie niet anders dan sterkte wensen in hun flatje in Osdorp. En Anders Moberg wens ik veel woonplezier. Het is een heerlijk huis!