Tweede `Bazel' nodig

Het is altijd de vraag geweest of het zou lukken het nieuwe Bazel-akkoord tegen het einde van dit jaar rond te krijgen. Het akkoord moet de risico's die financiële instellingen nemen op één lijn brengen met de hoeveelheid kapitaal die ze achter de hand houden. Als we mogen afgaan op de commentaarsectie van haar website is de Bank voor Internationale Betalingen (BIB) er nog geenszins in geslaagd de banken, kredietbeoordelaars en toezichthouders overeenstemming te laten bereiken over haar voorstellen. En het doordrukken van die voorstellen draagt het risico in zich van een mislukking van het hele proces.

Er is weinig twijfel dat een tweede Bazel-akkoord – ondanks al zijn onvolkomendheden – nodig is. De bestaande machinerie is ouderwets en er bestaat toenemende behoefte aan een systeem dat een betere verhouding tot stand brengt tussen de diverse soorten kapitaalverschaffers. Een laat akkoord is beter dan helemaal geen akkoord. De gevestigde machten lijken het daarover eens te zijn. Jaime Caruana – de nieuwe voorzitter van het Bazelse Comité – zei het een paar dagen geleden al met zoveel woorden, en nu heeft Wim Duisenberg die boodschap herhaald door te waarschuwen dat de BIB het akkoord waarschijnlijk moet uitstellen.

Duisenbergs opmerkingen zijn vooral belangrijk omdat de Europese Unie een van de weinige rechtsgemeenschappen is die zich ertoe heeft verplicht de regels aan alle banken op te leggen. De Verenigde Staten willen ze daarentegen uitsluitend laten gelden voor de grootste instellingen. En China en India zijn van plan ze helemaal niet toe te passen.

Maar als uitstel het minste is van twee kwaden, betekent dat nog niet dat de zaak op de lange baan mag worden geschoven. Het comité staat voor het probleem hoe het moet omgaan met de kritiek van de banken, zonder de basisprincipes van het akkoord opnieuw ter discussie te stellen. Dat vereist enig kundig gemanoeuvreer.

Citigroup wil bijvoorbeeld dat het akkoord de banken in staat stelt de dekking van hun risico's te diversifiëren. In beginsel is dit wenselijk. Maar als het zou neerkomen op het volledig herschrijven van het akkoord, kan er maar beter niet aan begonnen worden.

Het is bijna ondenkbaar dat het concept van Bazel 2 alsnog in de prullenbak belandt. Het bestaande, uit zijn voegen barstende akkoord, moet worden vervangen. Met een schone lei beginnen zou jaren gaan kosten. Het comité moet zijn uiterste best doen om de consensus over de uitgangspunten te maximaliseren. Maar het moet ook een schuin oog op de klok gericht houden.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.