De Wilmajo

De foto `Kantoor rijdt en glijdt naar zijn plek', in deze krant van 5 september geeft een mooi beeld van het transport van het nieuwe Unilever Bestfoods kantoor.

Waarschijnlijk onbedoeld is dat op de voorgrond een beeld te zien is van een volslagen ander element uit de historie: het stuurhuis en de kajuit van het in 1903 gebouwde sleepschip Wilmajo.

Sleepschepen waren indertijd motorloze vrachtschepen, die met soms zes of zeven tegelijk door een sleper de rivieren werden opgevaren. Te bestemder plekke werd op het juiste moment de tros losgegooid, waarna de sleepschipper door behendig sturen drijvenderwijs zijn aanlegplek moest zien te bereiken.

De Wilmajo, voorzover bekend het laatste Nederlandse schip uit haar generatie, staat op het punt tot monument te worden verklaard. In het ruim zijn, als er geen klandizie langszij ligt nauwelijks waarneembaar voor de passant, twee bedrijven gevestigd, die allebei stuurhutten bouwen voor binnenvaartschepen. Het ene bedrijf bouwt in aluminium, het andere in hout. Deze twee eenmansbedrijven vormen waarschijnlijk de laatste restanten van de Rotterdamse scheepsnieuwbouwbranche.