Harco Pront

Harco Pront heeft ridicuul veel te melden op zijn debuut-cd met 33 nummers in 55 minuten. Ook al omdat deze Eindhovenaar weinig stijlen onbenut laat, is het resultaat een bonte lappendeken. Bij zo'n plaat bestaat het gevaar van afhaken wegens teveel stilistisch gezwabber en onafgemaakte ideeën, maar deze aanpak heeft ook voordelen: een enkel zwak nummer gaat in een vloek en een zucht voorbij en een sterk nummer doet je na één of anderhalve minuut gretig uitkijken naar meer. Pront doet met evenveel gemak ambient aan als blues volgens het Tom Waits-prisma, gruizige p-funk, primitieve beats, kristalheldere deep house en meer. De eeuwige vervorming in verschillende gradaties op zijn stem zal wel camoufleren dat hij niet kan zingen, maar die zwakte wordt een kracht in de vorm van een extra, intrigerende geluidenlaag.

In de verte doemt Inspiration Information, het minstens zo vreemde meesterwerk van Shuggie Otis uit 1974, op als referentiekader. Jibberish geeft eerder blijk van een enorme ideeënrijkdom dan van het vermogen om een en ander fatsoenlijk af te werken, maar daarin schuilt ook weer de charme van een plaat die zeker niet snel verveelt.

Harco Pront: Jibberish (Music For Speakers) distr. Rush Hour