Vaccineren

Herman Wertheim en Margreet de Vos brengen in hun bijdrage `Niet vaccineren bedreigt de volksgezondheid' (NRC Handelsblad, 21 augustus) de gevaren van een dalende vaccinatiegraad helder onder de aandacht. Het Nederlandse vaccinatieprogramma zou het slachtoffer kunnen worden van zijn eigen succes. Juist door een hoge vaccinatiegraad maken ouders in hun nabije omgeving gelukkig nog maar zelden een ernstig verlopende kinderziekte mee. Dit heeft geleid tot een toenemende onverschilligheid inzake vaccineren.

Goed dus om regelmatig de alarmklok te luiden en ouders beter te informeren. Volgens Wertheim en De Vos ligt hier een taak voor de betrokken professionals, waarbij ze denken aan het rijksvaccinatieprogramma. Hieraan zou ik de leerlingen van middelbare scholen als doelgroep van de voorlichters willen toevoegen. Zij zijn immers de ouders van morgen.

Op de school op antroposofische grondslag waaraan ik verbonden ben, zijn relatief veel kinderen niet gevaccineerd (soms wel een vijfde van een klas). Binnen de lessen ANW en biologie wordt ruimschoots aandacht besteed aan het thema `wel of niet vaccineren', dat aanleiding geeft tot levendige discussies. Hameren op het nut van vaccineren heeft daarbij weinig of zelfs averechts effect. Informatie verstrekken en ruimte bieden aan discussie is echter wel zeer zinvol. Na afloop van de desbetreffende lessen zijn alle leerlingen van mening dat ze op 16-jarige leeftijd de gelegenheid moeten krijgen om zich alsnog te laten vaccineren (ook als de ouders dat niet willen). De meeste niet gevaccineerde kinderen nemen zich bovendien voor om hun eigen kinderen later wél te laten inenten.