Segregatie

De Amsterdamse schooljeugd is in meerderheid `zwart', afkomstig uit een niet-westerse cultuur. Dat geldt over een generatie dus voor de gehele bevolking. Dat is nog tot daar aan toe als die allochtoonse bevolking dan goed is opgeleid. Maar dat is niet het geval, want het onderwijs in de grote steden blijkt nu al nagenoeg volledig gesegregeerd te zijn.

Dit betekent dat de allochtoonse jeugd tijdens de hele schoolperiode nauwelijks in aanraking komt met de dominante cultuur in Nederland, weinig Nederlands praat en veel te weinig in contact komt met de normen en waarden die er in Nederland werkelijk toe doen. Ook al haalt hij/zij een diploma, dan nog zal hij ernstig sociaal gehandicapt zijn als hij zich in de `kille maatschapij' moet handhaven.

Uit het hoofdartikel blijkt geen wezenlijke bezorgdheid. ,,Desegregatie is sociaal wenselijk, maar het individuele belang van het kind staat voorop'' en: ,,Gedwongen desegregatie in Amerika heeft de onderwijsprestaties van de achtergestelde zwarten niet verhoogd. Los daarvan: het is in strijd met het Nederlandse grondwettelijke beginsel van vrijheid van onderwijs'' (NRC Handelsblad, 28 augustus).

Aangezien het duidelijk is geworden dat desegregatie op vrijwillige basis een grote mislukking is geworden, kan wat dit commentaar betreft dus niets meer ondernomen worden tegen de ongewenste segregatie.

De denkfout die hier wordt gemaakt is dat het onderwijs er niet alleen is voor het individu: het bijbrengen van persoonlijke kennis en vaardigheden, maar ook voor de maatschappij: het bijbrengen van gewenst sociaal gedrag, dus het bijbrengen van normen en waarden. In het kader van die tweede functie is desegregatie, afgedwongen door wettelijke en financiële maatregelen, noodzakelijk.