Baby Blak

Rapper Baby Blak komt uit Philadelphia, waar hij sinds het midden van de jaren negentig aan allerlei hiphop-crews deelneemt. Once You Go Blak is zijn eerste solo-cd, en het is grappig om te constateren dat er blijkbaar ook in hiphop een `Philly-sound' bestaat.

De producers die werken voor Baby Blak grijpen vaak terug op het geluid van de jaren zeventig, toen soul-artiesten als Harold Melvin & The Blue Notes of Teddy Pendergrass zich hulden in de producties van Huff&Gamble, die overvloedig gebruik maakten van elegante violen en gestroomlijnde orgels. Ook Blaks dj's gebruiken korte intermezzi van strijkers en disco-beats. De gevierde Philadelphia Sound bestaat dus nog steeds.

Maar er is ook een verschil. Waar de zangers van toen hun bij de instrumentaties passende romantische liefdesbesoignes bezongen, is Baby Blak aanmerkelijk rauwer. Hij zingt over alleenstaande moeders die hun kinderen niet genoeg aandacht geven, en zegt in een nummer onomwonden: ,,I feel like dogshit on the bottom of shoes''. Dat had Billy Paul nooit over zijn lippen gekregen.

Dat Blaks raps toch niet zwaarmoedig worden, is te danken aan zijn vriendelijke manier van praten. Hij dramt niet, hij deelt mee. Met zo'n dictie is het zelfs verbazend dat hij zich ook nog waagt aan een typische rap-vete. In het nummer Taster geeft hij vegen uit de pan aan uiteenlopende grootheden, van Ice Cube tot Ludacris. Dus Blak is toch een echte rapper.

Baby Blak. Once You Go Blak

(Pias LC07306)